Gorące tematy: Wybory 2020 Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
287 postów 188 komentarzy

Moje komentarze

  • @jribelle 21:39:14
    Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze orzekając w sprawie o egzekucję naprawienia skutków naruszenia dóbr osobistych, nie stwierdził (patrz definicja) zasadności zastosowania art. 1050 k.p.c. Orzekł subiektywnie, żeby nie mówić stronniczo. Rozstrzygając merytorycznie o kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego (I Co 3259/08, I Co 441/16) i legitymizując swoje stanowisko, winien wykazać alternatywę dla uchwały SN III CZP 23/06. Sąd powszechny nie jest uprawniony do interpretacji prawa, tylko do stosowania ustanowionego prawa.

    Sąd orzeka w oparciu o trzy rzeczy: dowody, przepisy i sumienie. Grzegorz Niedźwiecki dokonał obiektywnej oceny, bo funkcjonariusze jedenaście lat nie uznają faktów, zasad działania organów państwa i obowiązku przestrzegania prawa, a także zasady równości obywatela wobec prawa.

    Celem postępowania egzekucyjnego jest zaspokojenie w drodze przymusowej roszczenia wierzyciela skonkretyzowanego w tytule egzekucyjnym, z majątku dłużnika i to niezależnie od jego woli. ... Tytuł egzekucyjny to bezwzględny warunek dopuszczalności egzekucji, stanowi jej podstawę.

    Pojęcie tytułu wykonawczego (art. 776 k.p.c.). Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, chyba że ustawa stanowi inaczej.

    Celem postępowania cywilnego jest załatwienie sprawy cywilnej w rozsądnym terminie, w taki sposób, który zapewnia równość uczestników postępowania, racjonalność i efektywność postępowania.

    Organ egzekucyjny, Czyli Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, nie sprostał zadaniom, stosował i stosuje obstrukcję.

    Z poważaniem
    Sędzia Pokoju
    Grzegorz Niedźwiecki
    Kotlina Świń
  • @jribelle 23:24:50
    Przyjacielu, skarga nadzwyczajna, jak sama nazwa wskazuje, jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i trafia do tych co byli na dole i "awansowali" za dobrą robotę... M.n. Mirosława Chłopika, czy Waldemara Smidta... Rzecznikowi Praw Obywatelskich Adamowi Bodnarowi (notabene byłemu członkowi HFPCz), wręczyłem teczkę z prośbą o kasację na Walnym Zgromadzeniu Członków Amnesty International w Fundacji Batorego w Warszawie (jest zdjęcie w necie). Teraz ma pozew ode mnie z zaniechanie...
    Kotlina Świń
  • Grzegorz Niedźwiecki „Nil”
    http://grzegorz-niedzwiecki.hexcom.net/
    http://grzegorz-niedzwiecki.hexcom.net/o-mnie/
    http://ropoiwzk.demokracjaisprawiedliwosc.pl/strona1.htm
    http://ropoiwzk.demokracjaisprawiedliwosc.pl/gorace%20tematy.htm
    http://demokracjaisprawiedliwosc.pl/
    http://demokracjaisprawiedliwosc.pl/z-piekla-do-nieba/
    http://trybunal-narodowy.pl/
    http://trybunal-narodowy.pl/odwaz-sie-byc-madrym/
    http://nso.hexcom.net/
    Członek Amnesty International
    Prezes Demokracji i Sprawiedliwość
    Prezes Trybunału Narodowego
    Prezes Narodowego Sądu Obywatelskiego
    Sędzia Pokoju
    Były Prezes Ruchu Ochrony Praw Obywatelskich i Walki z Korupcją
    Obrońca praw człowieka
    Sun kaprala Antoniego Niedźwieckiego
    Wnuk wachmistrza Michała Romaniuk
    Grzegorz Niedźwiecki „Nil” herbu Ogończyk
    Kotlina Świń
  • Rola i zadania sędziego w rozpoznawaniu spraw cywilnych (etyka i ekonomika procesowa)
    Należy również pamiętać, że przyjęty w kodeksie postępowania cywilnego - przetransponowany z kodeksu postępowania cywilnego z 1930 r., a wcześniej z prawa niemieckiego - model egzekucji świadczeń niepieniężnych, oparty na przymuszaniu dłużnika do spełniania nakazanego świadczenia przez nakładanie grzywien (art. 1050 i nast. k.p.c.), uważany jest powszechnie za najmniej efektywny spośród rozwiązań stosowanych w innych państwach europejskich. Praktyka sądowa to potwierdza. Niska, niemal symboliczna stawka grzywny (tysiąc zł), oraz stosunkowo niewysoka ogólna suma grzywien w tej samej sprawie (sto tysięcy zł), a także inne ograniczenia, powodują, że egzekucja okazuje się nieskuteczna, na czym cierpi nie tylko wierzyciel, ale także autorytet państwa (władzy sądowniczej).

    U podłoża twierdzenia, że czynność, o której mowa, jest ,,niezastępowalna", leży jej bezwzględnie osobisty charakter; zachowanie polegające na złożeniu przeprosin lub wyrażeniu ubolewania jest ściśle związane ze stanem emocjonalnym dłużnika i jego uczuciami, zazwyczaj uczuciem żalu i współczucia. Z punktu widzenia psychologii teza ta ma charakter niepodważalny, w aspekcie jurydycznym traci jednak swą doniosłość, gdyż z punktu widzenia prawnego istotą przeprosin (wyrażenia ubolewania) jest w omawianym wypadku przede wszystkim skorygowanie obrazu osoby dotkniętej naruszeniem dobra osobistego - najczęściej czci lub dobrego imienia - w oczach opinii publicznej lub innych osób. Głównym celem osoby dotkniętej naruszeniem nie jest wywołanie u naruszyciela odruchów ekspiacji, lecz to, aby informacja o korzystnym dla niej wyroku dotarła do jak najszerszego kręgu osób, które - na podstawie zachowań dłużnika uznanych przez sąd za naruszające dobra osobiste - mogły ukształtować sobie fałszywy wizerunek pokrzywdzonego. Mówiąc inaczej, podstawowym celem prawnym wiązanym z aktem przeproszenia (ubolewania) jest zniweczenie skutków dokonanego naruszenia, a nie uzyskanie satysfakcji, co w drodze przymusu sądowego lub egzekucyjnego i tak przeważnie nie jest możliwe.

    O tym, że akt przeproszenia (ubolewania) odrywa się od emocji i uczuć
    dłużnika świadczy również fakt, że sam tekst - słowa, których ma użyć dłużnik - jest narzucany przez sąd w sentencji orzeczenia. Oczekiwanie, że zmuszenie naruszyciela, pod rygorem egzekucji, do odpowiedniego zachowania wywoła w nim pozytywną reakcję afektywną jest bezzasadne. Należy przy tym pamiętać, że jeżeli sprawca naruszenia dojdzie - pod wpływem przeprowadzonego postępowania, wydanego wyroku oraz uzasadnienia - do przekonania, iż pokrzywdzonemu należy się zadośćuczynienie, to rozstrzygany problem egzekucyjny w ogóle nie powstanie.
    Jeżeli natomiast dłużnik, pod groźbą grzywny, zdecyduje się wypowiedzieć (oznajmić) nakazane wyrazy, to i tak nie sposób zakładać, że tym samym dochodzi do rzeczywistych, emocjonalnie motywowanych przeprosin, a nie tylko do formalnego aktu publikacji oświadczenia obejmującego ich treść. Mimo to - z punktu widzenia prawa procesowego - wyrok traktuje się jako wykonany, co zapewne wynika również z faktu, że prawo nie może swoimi sankcjami wnikać tak daleko w psychikę człowieka, aby zmuszać go do określonych uczuć lub przeżyć. Aktualne staje się zatem pytanie, czy w sytuacji, w której instytucja ,,sądowych przeprosin" stanowi w istocie fikcję i ma charakter pozorny, rzeczywiście doniosłe znaczenie zachowuje fakt, kto dokonuje (zleca) ogłoszenia przeprosin o zadanej z góry treści. Nie wnikając w sporną w piśmiennictwie i niełatwą do jednoznacznego rozstrzygnięcia kwestię, czy wyrok nakazujący złożenie przeprosin zastępuje oświadczenie woli na zasadach określonych w art. 1047 k.p.c., na postawione pytanie należy odpowiedzieć przecząco; skoro wykonanie wyroku pod przymusem nie oznacza prawdziwych przeprosin (wyrazów ubolewania), lecz jedynie opublikowanie jego treści, to omawiana czynność jest niewątpliwie czynnością ,,zastępowalną".

    Na rzecz takiego stanowiska przemawia dodatkowy argument, a mianowicie to, że do uznania konkretnej czynności za ,,zastępowalną" w rozumieniu prawa procesowego (art. 1049 k.p.c.) nie jest konieczne, aby możliwe było dokonanie jej przez osobę inną niż dłużnik. Z semantycznego punktu widzenia, przyjęte w orzecznictwie i piśmiennictwie określenie ,,czynność niezastępowalna" sugeruje, że chodzi raczej o czynność, której nie da się zastąpić jakąś inną czynnością, a nie o taką, którą może wykonać tylko dłużnik. Ujmując rzecz w ten sposób, miarodajnym kryterium dla oceny, czy nakazana wyrokiem czynność jest ,,zastępowalna", staje się prawny, a niekiedy także gospodarczy interes wierzyciela.

    W rozważanej sytuacji interes pokrzywdzonego na ogół przemawia za tym, żeby ogłoszenie o treści wyroku uznać za czynność ,,zastępowalną"; chodzi o to, żeby ukazało się ono jak najszybciej i stanowiło surogat oświadczenia złożonego przez samego naruszyciela. Innymi słowy, nawet przy przyjęciu, że czynność nakazana wyrokiem może być wykonana tylko przez egzekwowanego dłużnika, to skoro z perspektywy interesów wierzyciela istnieje możliwość dokonania przez inną osobę czynności zbliżonej (o tym samym skutku), a zarazem czyniącej zadość jego oczekiwaniom, możliwość taką należy dopuścić (por. także art. 479 i 480 k.c.).
    Zresztą już w wyroku z dnia 6 października 1972 r., I CR 274/72 (nie publ.) Sąd Najwyższy wyraźnie zezwolił wierzycielowi na dokonanie wprawdzie zbliżonej, ale niewątpliwie innej czynności niż nakazana bezpośrednio pozwanemu, o ile bowiem pozwany został zobowiązany do listownego przeproszenia powoda, o tyle powoda upoważniono - na wypadek niewykonania czynności przez pozwanego - do opublikowania ogłoszenia zawierającego jedynie komunikat o zobowiązaniu pozwanego do przeprosin. Stanowisko to, jakkolwiek powstałe na gruncie prawa materialnego, a nie postępowania egzekucyjnego, rzutuje jednak na ocenę atrybutu ,,zastępowalności" pewnych zachowań dla potrzeb samej egzekucji.

    W końcu nie można zapominać, że art. 1050 k.p.c., dopuszczający stosowanie przymusu osobistego (bezpośredniego), jest we współczesnym systemie prawa egzekucyjnego reliktem. W związku z tym w każdej sytuacji, w której jest to możliwe, a szczególnie wtedy, gdy żąda tego wierzyciel, należy z tego sposobu egzekucji rezygnować. Wykładnia przepisów o egzekucji świadczeń niepieniężnych powinna zatem zmierzać w kierunku art. 1047 i 1049 k.p.c., zawierających bardziej nowoczesne rozwiązania; korzystanie z art. 1050 k.p.c. należy zastrzec szczególnym wypadkom i traktować jako ostateczność.
    http://www.sn.pl/orzecznictwo/Biuletyn_SN/Biuletyn_SN_06_2006.pdf
    Kotlina Świń
  • Sygn. akt III CZP 106/15
    http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/orzeczenia3/iii%20czp%20106-15.pdf
    Kotlina Świń
  • @jribelle 21:39:14
    Wyrok karny II K 467/07 był fałszem intelektualnym w oparciu o fałsz materialny, o czym asesor/sędzia wiedział, ponieważ prowadził rok postępowanie przesłuchując świadków. Nie było dowodu cyfrowego, protokołu notariusza, a nawet zrzutu ekranu..

    Wyrok cywilny I C 1062/08 był podwójnym skazaniem za jeden czyn (pokrzywdzony mógł dochodzić i dochodził nawiązek - protokół zmielono). Był naruszeniem art. 11 k.p.c., wykraczał poza ramy wyroku karnego. Był kapturowy...
    Kotlina Świń
  • @jribelle 21:39:14
    Wątpliwości były i były podnoszone oraz wnioski o wyjaśnienie składane. Niestety, "niezawisły: sąd zbagatelizował, zignorował te wnioski, ba, nawet orzekł (sąd odwoławczy) z rozdwojeniem jaźni (jestem za, a nawet przeciw - II Cz 233/17, II Cz 675/1q7). O sędziemu, który orzekał wbrew instytucji iudex inhabilis w swojej sprawie, nie będę wspominał. Oczywiście ze skutkiem oczywistym/. Ci ludzie nie powinni nawet na poczcie pracować, ponieważ emeryci mogliby nie dostać emerytury...,

    Art. 390. Przedstawienie zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu
    § 1. Jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, odraczając rozpoznanie sprawy. Sąd Najwyższy władny jest przejąć sprawę do rozpoznania albo przekazać zagadnienie do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi tego Sądu.
    § 2. Uchwała Sądu Najwyższego rozstrzygająca zagadnienie prawne wiąże w danej sprawie.
    Art. 18. Przekazanie sprawy przez sąd rejonowy sądowi okręgowemu
    § 1. Jeżeli przy rozpoznawaniu sprawy w sądzie rejonowym powstanie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd ten może przekazać sprawę do rozpoznania sądowi okręgowemu. Postanowienie o przekazaniu sprawy wymaga uzasadnienia.
    § 2. Przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę sąd okręgowy może odmówić przyjęcia sprawy do rozpoznania i zwrócić ją sądowi rejonowemu, jeżeli uzna, że poważne wątpliwości nie zachodzą. Postanowienie zapada w składzie trzech sędziów i wymaga uzasadnienia. Ponowne przekazanie tej samej sprawy przez sąd rejonowy nie jest dopuszczalne.
    Art. 6. Zasada szybkości postępowania
    § 1. Sąd powinien przeciwdziałać przewlekaniu postępowania i dążyć do tego, aby rozstrzygnięcie nastąpiło na pierwszym posiedzeniu, jeżeli jest to możliwe bez szkody dla wyjaśnienia sprawy.
    § 2. Strony i uczestnicy postępowania obowiązani są przytaczać wszystkie fakty i dowody bez zwłoki, aby postępowanie mogło być przeprowadzone sprawnie i szybko.
    Kotlina Świń
  • @jribelle 21:39:14
    Chyba nie pisze Pan z urzędu, ponieważ popełnia błąd pisarski. Moje nazwisko pisze się przez "c".

    Co do art. 7, 83, 32, 2, 30, 3, 8, 9, 45, 42 ust. 2, 40, 77 konstytucji, to odsyłam do lektury:

    http://grzegorz-niedzwiecki.hexcom.net/wp-content/uploads/2016/11/Orzeczenia-zgodne-z-uchwa%C5%82%C4%85-SN-III-CZP-23-06.pdf
    Kotlina Świń
  • @jribelle 21:39:14
    Myli się Pan, ale to może stanowisko z urzędu. System prawny w Polsce nie jest zwyczajowy i precedensowy, jest prawo ustanowione. Polska jest związana prawem międzynarodowym, podpisanymi traktatami. Oraz konstytucją i prawem procesowym. W tym zasadami działania organów państwa, obowiązkiem stosowania prawa, zakazem dyskryminacji i nierównego traktowania, zakazem upokarzania i stosowania tortur.

    Uchwała SN III CZP 23/06 jest wykładnią prawa, o czym stwierdziła przewodnicząca postępowania I Co 154/20, podając nr legalis 75973. Rzeczpospolita jest państwem jednolitym, a wierzyciel nie jest organem egzekucyjnym i jeśli się pomyli, to straci a nie zyska. Co do winy i słuszności skazania mnie w tej parodii prawa i sfingowanych procesach karnych, prowadzonych z naruszeniem Polskiej Karty Praw Ofiary, to odsyłam do bloga.

    Takie orzeczenia jak w Jeleniej Górze i apelacji wrocławskiej, to wydawali bolszewicy i jest to najdelikatniejsze określenie. 13 lat prowadzić egzekucję to mógł josef Fritzl. Dlaczego tak postępują "nieskazitelni" sędziowie w porozumieniu z kumplami z prokuratury. Ponieważ mają immunitety a Izba Dyscyplinarna, to wyższy szczebel awansu swoich ludzi. Ten układ sięga do Strasburga i za ocean, a sumienie te istoty, to mają w WC.

    Zasada niezawisłości sędziowskiej nie może oznaczać dowolności w stosowaniu wykładni prawa, pozostawałoby to bowiem w sprzeczności z konstytucyjną zasadą praworządności. Sędzia powinien znać i uwzględniać w wykonywaniu swej funkcji jurysdykcyjnej aktualną problematykę społeczną, gospodarczą i polityczną państwa, powinien kierować się ogólnymi, ustalonymi przez judykaturę i naukę zasadami wykładni prawa oraz regułami logicznego myślenia, przy czym związany jest wykładnią autentyczną, zawartą w samej ustawie.
    – wykładnią zawartą w motywach wyroku rewizyjnego przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania (art. 389 k.p.c.)
    – wykładnią zawartą w uchwale Sądu Najwyższego udzielającego odpowiedzi na pytanie prawne w konkretnej sprawie (art. 391 k.p.c.)
    – wykładnią zawartą w uchwale Sądu Najwyższego wpisaną do księgi zasad prawnych (art. 23-24 ustawy o Sądzie Najwyższym).
    Naturalne niejako, a jednocześnie zrozumiałe wyłączenie dowolności sędziego w rozpoznawaniu spraw polega na tym, że jego postawa oznacza przyznanie jego własne, wewnętrzne przekonanie kształtowane jest pod wpływem obyczajów i poglądów społeczeństwa, w którym sędzia żyje i któremu służy swą odpowiedzialną pracą o doniosłym znaczeniu. Świadomość sędziego powinna nieustannie skłaniać go do refleksji.
    http://lpg-centrum.pl/zasada-niezawislosci/
    Kotlina Świń
  • Bezkarni zwyrodnialcy w togach
    Ile jest takich ofiar gwałcicieli w togach jak Anaid Tutgushyan, którzy nie wytrzymali presji, upokarzania i terroru państwowego?
    Kotlina Świń
  • Pismo przewodnie do skargi na przewlekłość postępowania I Co 441/16 – I Co 154/20
    Poświadczyliście nieprawdę w postanowieniu II S 8/20, niedopełniliście obowiązku, przekroczyliście uprawnienia i dokonaliście oszustwa sądowego. Są to ewidentne, umyślne przestępstwa, ale nie będę się ubiegał o wszczęcie postępowania karnego, ponieważ jesteście zorganizowaną grupą przestępczą, czego wcale nie ukrywacie. Zwracanie się do waszych kolegów prokuratorów mija się z celem.

    W grę wchodzi również brak poczytalności, ale w psychiatrii też macie kolegów. W normalnym kraju nie zostalibyście skierowani na powtórną aplikację, tylko wykluczeni z zawodu, ponieważ godzicie w autorytet sądu i czynicie poważne szkody.

    Działacie na przewlekłość, licząc, że tok postępowania I Co 154/20 się skończy.

    Art. 14. Przesłanki wystąpienia z ponowną skargą
    1. Skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy, a w postępowaniu przygotowawczym, w którym stosowane jest tymczasowe aresztowanie, oraz w sprawie egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego – po upływie 6 miesięcy, od daty wydania przez sąd orzeczenia, o którym mowa w art. 12 rodzaje orzeczeń, przesłanki przyznania sumy pieniężnej.
    2. W przypadku odrzucenia skargi na podstawie art. 9 odrzucenie skargi ust. 1 skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie.

    Nie składam sprzeciwu, skargi, czy zażalenia na głupa rżnięcie, tylko nową skargę w tej samej sprawie i będę wdzięczny za posypanie głowy popiołem, nie orzekanie we własnej sprawie. Odrzuciliście po gangstersku skargę na przewlekłość postępowania i zarządziliście zwrócić wniosek o wyłączenie koteryjnych sędziów, pomijając wniosek skarżącego o wskazanie postępowań Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z udziałem Grzegorza Niedźwieckiego na przestrzeni 2007 – 2020 rok. Notabene czyni to pani Sylwia Bańka-Mrozewska, która jest umoczona w tej obstrukcji. Etyka postępowania i etapy stosowania prawa są wam obce.

    Art. 58. Bezwzględna nieważność czynności prawnej
    ________________________________________
    Dz.U.2019.0.1145 t.j. - Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
    § 1. Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.
    § 2. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    § 3. Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana.

    Zanim wezwiecie mnie do uzupełnienia braków formalnych, w postaci wpłacenia dwóch stów, to wykażcie te postępowania sądowe wszystkich wydziałów z oznaczeniem sędziów orzekających, abym mógł obiektywnie i rzeczowo wskazać przesłanki wyłączenia zindywidualizowanych sędziów.

    Do skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, z wyłącznej winy organu egzekucyjnego, składam skargę wraz z załącznikami oraz zażalenie na postanowienie o oddalenie wniosku wierzyciela wraz z załącznikami.

    W przypadku kolejnego zignorowania skargi, pogwałcenia prawa i współudziału w obstrukcji, obciążę fakturą VAT Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze za przewlekłość postępowania (aż do skutku).

    Miłego dnia życzę i maski zakładajcie.
    Wezwanie do Sądu Najwyższego naprawienia szkody
  • Zażalenie na niewłaściwe oddalenie wniosku wierzyciela
    Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
    Wydział I Cywilny

    Dotyczy: I Co 441/16 – I Co 154/20

    Zażalenie
    na postanowienie z dnia 30 marca 2020 r. oddalające wniosek wierzyciela przeciwko Grzegorzowi Niedźwieckiemu o egzekucję świadczenia niepieniężnego

    Wnoszę o:
    1. Zmianę rozstrzygnięcia z podaniem właściwej podstawy prawnej, z wersji „postanawia: na podstawie art. 1050 k.p.c. a contrario oddalić wniosek”, na rozstrzygnięcie „postanawia: oddalić wniosek wierzyciela od przeprowadzenia egzekucji w trybie art. 1050 kpc”,
    2. Naprawienie szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości 460.000 zł odszkodowania za straty spowodowane zaniechaniem wykonania przedmiotowej czynności przez organ egzekucyjny 4202 dni co stanowi 11 lat, 6 miesięcy i 3 dni.

    Uzasadnienie
    Postępowanie egzekucyjne czynności zastępowalnej, określonej w pkt I. przedmiotowego tytułu wykonawczego Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze I C 1062/08, wszczęte zostało na wniosek wierzyciela z dnia 12 listopada 2008 r. o wszczęcie egzekucji świadczenia niepieniężnego, na podstawie art. 1050 k.p.c. Postępowanie I Co 3259/08 prowadzone było sprzecznie z prawem przez 2456 dni co stanowi 6 lat, 8 miesięcy i 22 dni i umorzone dnia 4 sierpnia 2015 r. wobec wyczerpania środków upokarzania dłużnika.
    Postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela z dnia 26 listopada 2015 r. o ponowne wezwanie dłużnika do wykonania czynności zastępowalnej (zgodnie z brzmieniem wniosku), określonej w przedmiotowym tytule wykonawczym I C 1062/08, uruchomione zostało z naruszeniem zasady dyspozycyjności pod sygn. akt I Co 461/16 i prowadzone było sprzecznie z prawem materialnym i procesowym do dnia dzisiejszego, pod zmienioną sygnaturą I Co 154/20. Kalkulator dat wyliczył że pomiędzy datą 8 grudnia 2015 r. (wtorek) a datą 15 maja 2020 r. (piątek) jest 1620 dni co stanowi 4 lata, 5 miesięcy i 7 dni.
    Nie znam okoliczności sprawy i orzeczeń sądu powodujących zmianę sygnatury akt. Na wnioski z dnia 21 lutego, 19 marca, 2 kwietnia i 7 kwietnia 2020 r. o wyjaśnienie okoliczności sprawy nie otrzymałem odpowiedzi. Organ egzekucyjny, tj. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny Odwoławczy, postanowieniem I Co 154/20 z dnia 30 marca 2020 r. oddalił wniosek wierzyciela albo z dnia 26 listopada 2015 r., bądź z dnia 10 lipca 2018 r. z postępowania I Co 441/16. Oddalił podając niewłaściwą kwalifikację prawną. Nie rozpatrzono do dnia dzisiejszego wniosku dłużnika z dnia 15 kwietnia 2019 r. o oddalenie wniosku wierzyciela od przeprowadzenia egzekucji w trybie art. 1050 k.p.c. W toku postępowania sąd drugiej instancji koteryjnie oddalił, bądź odrzucił 23 skargi na przewlekłość postępowania, stąd należna kwota odszkodowania w wysokości 460.000 zł (23 x 20 tys. zł), choć straty są znacznie wyższe.

    Prawo procesowe nie przewiduje okoliczności art. 1050 k.p.c. (a contrario), wskazanej przez Sąd, do oddalenia wniosku wierzyciela.
    Do oddalenia wniosku wierzyciela i umorzenia postępowania egzekucyjnego może dojść na skutek wniosku wierzyciela, z urzędu, jak i z mocy prawa. Pomijam okoliczność umorzenia postępowania na skutek braku zdolności sądowej (wierzyciel zmarł, bądź podmiot stracił osobowość prawną).
    https://vindicat.pl/baza-wiedzy/umorzenie-postepowania-egzekucyjnego/

    I. Wierzyciel nie złożył wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, w związku z czym ta okoliczność nie wchodzi w rachubę, ponieważ nie zachodzą przesłanki określone w art. 825 k.p.c.

    II. Art. 824 KPC. Umorzenie z urzędu postępowania egzekucyjnego
    § 1. Postępowanie umarza się w całości lub części z urzędu:
    4) jeżeli wierzyciel w ciągu sześciu miesięcy nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania;

    III. Do umorzenia z mocy prawa dojdzie, gdy wystąpią przeszkody prawne, które powodują, że dalsze prowadzenie egzekucji jest niemożliwe.
    Przykład:
    Wierzyciel złoży wniosek (dyspozycję) sprzeczny z prawem (art. 776 k.p.c. w zw. z uchwałą SN III CZP 23/06), nie zasługujący na uwzględnienie. Czynność określona w tytule wykonawczym jest czynnością zastępowalną i podlega egzekucji wyłącznie w trybie art. 1049 k.p.c.

    Materiał dowodowy nie budzi wątpliwości, że mamy tu do czynienia z okolicznością wskazaną w punkcie trzecim.
    Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r., III CZP 23/06, Obowiązek usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych, polegający na złożeniu przez dłużnika oświadczenia odpowiedniej treści w formie ogłoszenia, podlega egzekucji na podstawie art. 1049 k.p.c.,
    Sądy powszechne: SO Tarnów (I Cz 44/06), SR Bochnia (I Co 508/06), SR Ostróda (I Co 2801/12), SO Elbląg (I Cz 94/13), uszanowały wykładnię prawa i obowiązek przestrzegania prawa, w odróżnieniu od sądów jeleniogórskich. Organ egzekucyjny dopuścił się dyskryminacji, nierównego traktowania i pogwałcenia zasady praworządności oraz Polskiej Karty Praw Ofiary.
    Orzeczenia zgodne z uchwałą SN III CZP 23 06


    Niezależnie od powyższego, mając na uwadze fakt, że podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy , zasady działania organów państwa , obowiązek przestrzegania prawa , w tym stosowania powszechnie obowiązującej wykładni prawa , równość wobec prawa i zakaz dyskryminacji , zbiór zasad etyki zawodowej sędziów oraz ekonomika procesowa , a także zakaz uporczywego nękania , stosowania tortur, nieludzkiego i poniżającego traktowania , przepis art. 1050 k.p.c. (a contrario) należało zastosować już w postępowaniu I Co 3259/08 i sprawa winna być zakończona dwanaście lat temu. Szkody należy naprawić (art. 77 konstytucji w zw. z art. 363 k.c.).

    Z wyrazami szacunku
    Grzegorz Niedźwiecki

    Załączniki:
    1. Prawo, które nie służy państwu i narodowi to bezprawie,
    2. Postanowienia zgodne i niezgodne z literą prawa,
    3. Ściąga dla organu egzekucyjnego dotycząca oddalenia wniosek wierzyciela w oparciu o powszechnie obowiązującą wykładnię prawa,
    4. Postanowienie Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 14 stycznia 2013 r., sygn. akt I Co 2801/12, o oddaleniu wniosku wierzyciela od przeprowadzenia egzekucji w trybie art. 1050 k.p.c.,
    5. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r., III CZP 23/06, ustalająca, że Obowiązek usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych, polegający na złożeniu przez dłużnika oświadczenia odpowiedniej treści w formie ogłoszenia, podlega egzekucji na podstawie art. 1049 k.p.c.,
    6. Postanowienie Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I Cz 94/13, oddalające zażalenie wierzyciela na oddalenie wniosku od przeprowadzenia egzekucji w trybie art. 1050 k.p.c.
    7. Przebieg zdarzeń w przedmiocie egzekucji,
    8. Skutki wadliwie prowadzonej egzekucji (wykaz niepotrzebnych postępowań),
    9. Etapy stosowania prawa (Postępowanie egzekucyjne I Co 441/16 – I Co 154/20, trwa 1589 dni co stanowi 4 lata, 4 miesiące i 6 dni),
    10. Wniosek o oddalenie wniosku wierzyciela z dnia 15 kwietnia 2019 r.,
    11. Żądanie oddalenia wniosku wierzyciela o przeprowadzenie egzekucji w trybie art. 1050 k.p.c. z dnia 7 lipca 2019 r.,
    12. Wniosek o wznowienie postępowania I Co 3259/08 z dnia 23 stycznia 2020 r.,
    13. Szkody moralne i materialne w wyniku postępowań funkcjonariuszy, prowadzonych przez dwanaście lat.
    Wezwanie do Sądu Najwyższego naprawienia szkody
  • Do Prokuratora Generalnego
    Do rąk własnych
    Pan Zbigniew Ziobro
    Prokurator Generalny

    Zawiadomienie o przestępstwach
    przekroczenia uprawnień, próbie przywłaszczenia cudzego mienia i oszustwach sądowych

    W dniu 16 października 2019 r. SSR Joanna Dworzycka-Skrobowska, wydała nielegalny wyrok nakazowy w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, pod sygnaturą II K 900/19, za przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego.
    Dopuściła się przekroczenia uprawnień, poplecznictwa i poświadczenia nieprawdy. Postępowanie PR 1 Ds. 535.2019, prowadzone przez dyspozycyjną prokurator z Dzierżoniowa, było sfingowane i niedopuszczalne. Dotyczyło bowiem rzekomego zniesławienia prokurator jeleniogórskiej Anny Surowiak, która za bliźniaczy czyn, działając w zmowie prokuratorsko-sędziowskiej (II K 1423/18 – 3 Ds. 359/17), złożyła akt oskarżenia przeciwko pokrzywdzonemu, dwanaście lat upokarzanemu prowadzeniem egzekucji czynności zastępowalnej (I Co 3259/08, I Co 441/16 – I Co 154/20) w niedopuszczalnym trybie art. 1050 k.p.c. (vide SN III CZP 23/06), w trybie art. 226 § 1 k.k., tj. znieważenie funkcjonariusza publicznego na służbie (za wysłanie słusznej krytyki wiadomością e-mail w dniu 1 grudnia 2017 r. o godz. 20:38). Proszę zwrócić uwagę, komunikacja społeczna za pośrednictwem środków masowego komunikowania, traktowana jest przez tych samych funkcjonariuszy raz jako znieważenie funkcjonariusza podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, innym razem jako zniesławienie osoby fizycznej z art. 212 § 2 k.k.
    Warto zaznaczyć w tym miejscu,. że prokurator Anna Surowiak, działając w zmowie, dopuściła się naruszenia dóbr osobistych i materialnych Grzegorza Niedźwieckiego (próbując wyrobić pokrzywdzonemu żółte papiery) i organizacji pozarządowej Trybunał Narodowy (przywłaszczając niezasadnie komputer typu laptop i naruszając również art. 12 konstytucji). Komputer bowiem zwrócono po blisko dwóch latach, ale nie zwrócono pieniędzy za naprawę. Zarzut zniesławienia pani prokurator, jest wielce wątpliwy, żeby nie mówić nadużyciem i przeszkodą do wydania wyroku nakazowego przeciwko pokrzywdzonemu Grzegorzowi Niedźwieckiemu oraz spełniającemu obywatelski i procesowy obowiązek z art. 304 k.p.k. Tadeuszowi Gałowi.
    Sąd może wydać wyrok nakazowy, gdy na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzi wątpliwości.
    Wyrok nakazowy II K 900/19, który zapadł zakulisowo, po koleżeńsku w Jeleniej Górze (Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie się wycofał), z naruszeniem postępowania prywatnoskargowego oraz art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., ponieważ brak skargi uprawnionego oskarżyciela i bez dochodzenia, jest przekroczeniem uprawnień, niedopełnieniem obowiązków i poplecznictwem. Utracił moc, ponieważ oskarżony Grzegorz Niedźwiecki złożył w dniu 23 października 2019 r., zgodnie z literą prawa sprzeciw, wnosząc o uchylenie w całości i skierowanie na posiedzenie celem umorzenie postępowania ze względu na negatywne przesłanki procesowe.
    W momencie złożenia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc i możemy z nim zrobić to, co XVII-wieczny szlachcic i warchoł Samuel Łaszcz zwykł robić z wyrokami sądowymi – podszyć sobie nim płaszcz.
    W tym miejscu, przejdźmy do kolejnego nadużycia. Otóż niezawisły Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, nieznanym z imienia i nazwiska funkcjonariuszem Księgi Należności, pismem z dnia 7 kwietnia 2020 r., nr karty dłużnika I 192/20 G, wezwał Tadeusza Gała do zapłaty ogółem 950,00 zł należności karnych od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 16 października 2019 r., który utracił moc.
    Nie budzi wątpliwości fakt, że mamy tu do czynienia z przekroczeniem uprawnień, próbą wyłudzenia niesłusznych należności i oszustwem sądowym.

    Sprawa kwalifikuje się zarówno do Izby Dyscyplinarnej, jak i Krajowej Rady Sądownictwa o zniesienie immunitetów niegodnym funkcjonariuszom i postawienia ich w stan oskarżenia, o co wnoszę.

    Prezes Narodowego Sądu Obywatelskiego
    Członek Amnesty International Polska
    Grzegorz Niedźwiecki
    Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego
  • Stanowisko w sprawie nadużycia uprawnień przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
    Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
    I inni

    Dotyczy: II K 900/19

    Stanowisko

    Wezwanie Pana Tadeusza Gał do opłaty 950,00 zł w sprawie II K 900/18 jest bezprawne. Po pierwsze, wyrok nakazowy z dnia 16 października 2019 r. jest nieważny z mocy prawa, ponieważ współoskarżony Grzegorz Niedźwiecki złożył od niego sprzeciw w dniu 23 października 2019 r. Sprzeciw złożył w całości, a nie w części. Wniósł o uchylenie wyroku i skierowanie sprawy na posiedzenie w przedmiocie umorzenia ze względu na negatywne przesłanki procesowe (art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.).
    W prawie cywilnym i prywatnym, istnieje instytucja dyspozycyjności, co oznacza, że oskarżyciel i sąd nie mogą zmieniać treści aktu oskarżenia i kwalifikacji prawnej czynu. Sfingowany akt oskarżenia z dnia 27 czerwca 2019 r. i koleżeński wyrok nakazowy z dnia 16 października 2019 r. był łączny, dotyczył zarówno Tadeusza Gała jak i współoskarżonego Grzegorza Niedźwieckiego. Nie wydzielał zarzutów oraz uczestników do odrębnego postępowania.
    Mamy tu do czynienia z kuriozum. Zważyć należy, że pokrzywdzony Tadeusz Gał, może być obecnie podwójnie skazany za jeden czyn (co jest niedopuszczalne), ponieważ zgodnie z prawem procesowym, zaskarżony wyrok nakazowy, trafi obecnie na wokandę w pozstępowaniu zwyczajnym. Może się zdarzyć również inna okoliczność. Pan Tadeusz Gał będzie obciążony kosztami skasowanego wyroku, a pan Grzegorz Niedźwiecki może zostać uniewinniony lub skazany na karę wyższą, np. 9.500,00 zł w jednym i tym samym procesie. Może też sąd i powinien, umorzyć postępowanie z przyczyn oczywistych, więc Pan Tadeusz Gał będzie podwójnie pokrzywdzony.
    Podejdźmy teraz poważnie do sprawy. Postępowanie II K 900/18 jest nieważne z mocy prawa. Przesłanki nieważności postępowania II K 900/18 wynikają zarówno ze względów formalnych jak i materialnych. Przedstawię w tym miejscu trzy okoliczności nieważności postępowania ze względów formalnych.
    1. Po pierwsze, przestępstwo zniesławienia na podstawie art. 212 § 2 k.k. podlega ściganiu z oskarżenia prywatnego, a nie publicznego. Nie ma ku temu żadnych podstaw prawnych jak i słusznego interesu społecznego. Ponadto należy odróżnić przestępstwo zniesławienia a prawo do krytyki (vide SN III KK 359/16)
    2. Po drugie, zarówno prokuratura jak i sąd, nie są stroną pokrzywdzoną i nie mogą działać na rzecz osoby fizycznej. Zachodzą negatywne przesłanki procesowe z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., ponieważ brak skargi uprawnionego oskarżyciela (vide wyrok SN z dnia 29 czerwca 2017 r. V KK 85/17, II KK 245/18).
    3. Po trzecie, naruszono zasadę nemo iudex in causa sua. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, niezależnie od przekroczenia wyżej wskazanych uprawnień, nie może orzekać w sprawie pani prokurator, której zlecił sfingowanie śledztwa, ponieważ jest stroną i to negatywną w sprawie. Są to działania w zmowie prokuratorsko-sędziowskiej i wyrok, jak widać niezbicie, z góry zapadł. Pani prokurator Anna Surowiak przekroczyła uprawnienia (notabene taki sam czyn prowadziła w innej kwalifikacji prawnej) i naruszyła dobra osobiste i materialne organizacji pozarządowej oraz Grzegorza Niedźwieckiego. Oskarżeni są pokrzywdzonymi, a nie sprawcami i proszę nie godzić w autorytet państwo polskiego oraz władzy sądowniczej.
    Upoważniam współoskarżonego Tadeusza Gała vice versa, do wykorzystania tego i innych pism procesowych mojego autorstwa, do wykorzystania w organach ścigania, procesowych i egzekucyjnych.

    Z poważaniem
    Pokrzywdzony Grzegorz Niedźwiecki
    Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego
  • Sprzeciw
    Jelenia Góra, dnia 24 kwietnia 2020 r.

    Grzegorz Niedźwiecki
    ul. Działkowicza 19
    58-506 Jelenia Góra

    Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
    I inni

    Sprzeciw
    Prywatne pismo Lucyny Mikołajczak, zatytułowane „zarządzenie”, sygn. akt I C 4161/19, jest nieważne z mocy prawa (art. 362 k.p.c. w zw. z art. 325 k.p.c.). Jest nadużyciem uprawnień (przekroczeniem uprawnień, niedopełnieniem obowiązków). Jest pani członkiem zorganizowanej grupy przestępczej i nie ma prawa orzekać nie tylko w tej sprawie, ale w ogóle jako sędzia. Pani Lucyna Mikołajczak (Domagała) wszczęła z naruszeniem kwalifikacji prawnej w dniu 13 stycznia 2009 r. postępowanie I Co 3259/08, uwzględniając sprzeczną z prawem dyspozycję wierzyciela o wszczęcie egzekucji świadczenia niepieniężnego w trybie art. 1050 k.p.c. jako zasadną (vide SN III CZP 23/06). Pani Lucyna Mikołajczak jest wyłączona z mocy ustawy od rozpatrywania spraw z udziałem Grzegorza Niedźwieckiego, albowiem nie zachodzą tu w ogóle okoliczności nie tylko bezstronności, obiektywności, ale uczciwości (art. 5 k.c. w zw. z art. 48 k.p.c.). Zachodzi również bezwzględna nieważność czynności prawnej (art. 58 § 2 k.c.). Zorganizowana grupa przestępcza to jest nieadekwatne określenie. Jesteście zwyrodnialcami gorszymi od funkcjonariuszy NKWD. O tym świadczy dwanaście lat terroru państwowego, który stosujecie bez jakichkolwiek okoliczności obiektywnych, faktycznych, wbrew zasadom działania organów państwa i obowiązkowi przestrzegania prawa. Upokarzacie ofiarę własnych nadużyć, uporczywie nękacie, znęcacie się nad niewinnym człowiekiem bez przyczyny. Wydajecie prywatne orzeczenia, godząc w państwo polskie i autorytet władzy sądowniczej. Możecie sobie na to pozwolić, ponieważ jesteście kryci, działacie w zmowie prokuratorsko-sędziowskiej. Państwo w państwie, wasz układ zamknięty, jest skorumpowany do szpiku kości. O sumieniu i zasadach współżycia społecznego, praworządności oraz konstytucyjnych zasadach wolności, prawach i obowiązkach człowieka i obywatela, to nie macie pojęcia. Nadużywacie niezawisłości, właściwości miejscowej i naruszacie prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPCz). Konstytucja służy wam tylko jako tło koszulek i argument polityczny do utrzymania koteryjnego status quo.
    Pani Lucyna Mikołajczak ma współudział w tym terrorze, a to prywatne zarządzenie, jest nadużyciem uprawnień i kolejną próbą doprowadzenia do szkody majątkowej Grzegorza Niedźwieckiego. Tak sobie to ustrojstwo skonstruowaliście, że zamiast legitymizować swoje orzeczenia, to wyłudzacie pieniądze od krzywdzonych.
    Jeżeli spróbujecie dalej brnąć w bezprawie i dyktat, to złożę nowy pozew, aż do skutku.
    Będziecie mi płacić emeryturę, nie tylko zadośćuczynienie.

    Z wyrazami szacunku
    Prezes Narodowego Sądu Obywatelskiego
    Grzegorz Niedźwiecki
    Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego
  • Prawo, które nie służy państwu i narodowi to bezprawie
    Resort Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobro akceptuje zbrodnie w majestacie prawa, adekwatne do NKWD. Izba Cywilna Sądu Najwyższego toleruje również obrazę swoich orzeczeń.
    Funkcjonariusze przez trzynaście lat dopuszczają się bezprawia, wyrządzając szkody w wielkich rozmiarach wierzycielowi, dłużnikowi i w obrocie gospodarczym.

    I. Żądam uszanowania praworządności, zaniechania dyskryminacji i nierównego traktowania w zakresie prawa, wznowienia postępowania Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze I Co 3259/08 zgodnie z wnioskiem z dnia 23 stycznia 2020 r., przeprowadzenia postępowania w myśl wykładni prawa SN III CZP 23/06 i naprawienia szkody.

    II. Żądam uszanowania praworządności, zaniechania dyskryminacji i nierównego traktowania w zakresie prawa, wznowienia postępowania Sądu Rejonowego w Złotoryi II K 851/18 zgodnie z wnioskiem z dnia 10 marca 2020 r., przeprowadzenia postępowania bez rażącego naruszenia prawa procesowego (art. 129 § 1 k.p.k., art. 117 § 3 k.p.k., art. 367 k.p.k., art. 16 k.p.k., art. 100 § 8 k.p.k., art. 448 § 1 k.p.k., art. 429 § 2 k.p.k. w zw. z art. 93 § 2 k.p.k. oraz art. 100 § 3 k.p.k. i prawa materialnego (vide wyrok TK P 3/06 i uchwała SN I KZP 8/12), uniewinnienia ofiary fałszywego oskarżenia i naprawienia szkody. Naruszono prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPCz), nie zagwarantowano oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych (art. 176 konstytucji w zw. z art. 445 k.p.k.) i skazano z naruszeniem warunków odpowiedzialności karnej (art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 119 § 1 pkt 4 k.p.k.).

    III. Żądam uszanowania praworządności, zaniechania dyskryminacji i nierównego traktowania w zakresie prawa, skierowania sprawy Sądu Rejonowego w Legnicy II K 38/19 na posiedzenie w przedmiocie umorzenia postępowania zgodnie z wnioskiem z dnia 29 marca 2020 r. w związku negatywnymi przesłankami procesowymi (art. 17 § 1 pkt 1 i 9 k.p.k.) oraz oczywistym brakiem faktycznych podstaw oskarżenia (vide wyrok TK P 3/06 i uchwała SN I KZP 8/12), uniewinnienia ofiary dyskryminacji oraz uporczywego nękania i naprawienia szkody.

    Nie krzywo rozumiana niezawisłość sędziowska (państwo w państwie i układ zamknięty) decyduje jakie mają być orzeczenia sądowe, tylko Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, fakty (zasady prawdy materialnej, dowody, ogół okoliczności i zaistniały stan rzeczy) oraz ściśle ustanowione prawo.
    Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2008 r., sygn. III KK 484/07

    Art. 30. Konstytucji – Zasada ochrony godności człowieka
    Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych.
    Nieudzielenie pomocy jest karalne:
    Zgodnie z art. 162 § 1 k.k., kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
    Niezawiadomienie o przestępstwie jest karalne:
    Nie w każdej sytuacji niezawiadomienie o przestępstwie będzie karalne. Zgodnie z treścią art. 240 §2 kodeksu karnego nie popełnia przestępstwa ten, kto zaniechał zawiadomienia, mając dostateczną podstawę do przypuszczenia, że organ ścigania wie o przygotowywanym, usiłowanym lub dokonanym czynie zabronionym. Nie popełnia przestępstwa również ten, kto zapobiegł popełnieniu (przygotowaniu, usiłowaniu) takiego czynu.
    https://www.infor.pl/prawo/prawo-karne/swiadek/270483,Czy-niezawiadomienie-o-przestepstwie-jest-karalne.html
    Istnieje obowiązek zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa:
    Zgodnie z treścią przepisu art. 304 § 1 Kodeksu postępowania karnego, każdy dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub policję. Użyte określenie oznacza, iż jest to moralny obowiązek każdego praworządnego człowieka. Z uwagi na to, iż jest to moralny obowiązek, to za jego naruszenie (tj. nie zgłoszenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa) nie grozi żadna kara, za wyjątkiem wyraźnie prawem przewidzianych szczególnych sytuacji.

    Są niebudzące wątpliwości szkody (13 lat obchodzenia prawa), więc jest przestępstwo. Ktoś się tego dopuścił i winien naprawić szkody.

    Pokrzywdzony
    Grzegorz Niedźwiecki
    Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego
  • Doktor Wilczur
    Obejrzałem dzisiaj "Znachora"
    Jestem znowu wzruszony
    Możemy dotknąć nieba
  • Rozpoznanie spraw zostało ograniczone do spraw pilnych
    Stanowisko

    Dla was pilne jest wydanie wyroku na zlecenie, bez przyczyny, bez procesu, z naruszeniem warunków odpowiedzialności karnej, a dla mnie naprawienie tej szkody.
    Wydaliście nielegalny materialnie i procesowo wyrok.
    Nie ja mam się usprawiedliwiać z niestawiennictwa na pierwszej rozprawie głównej (nie na ogłoszeniu wyroku), tylko funkcjonariusze publiczni z omijania prawa i niedopełnienia obowiązków, w tym nierozpatrzenia wniosku o odroczenie rozprawy i skierowanie sprawy na posiedzenie w przedmiocie umorzenia postępowania ze względu na negatywne przesłanki procesowe.
    Dla was pilne jest wydanie bezprawnego wyroku, a dla mnie naprawienie szkody. Oszustwa sądowe pierwszej instancji nigdy nie będą prawomocne.
    Żądam pilnego przerwania terroru państwowego i naprawienia szkody, pod rygorem obciążenia was za naruszenie godności w związku z bezprawnym wyrokiem i naruszeniem prawa do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPCz).

    Pokrzywdzony
    Grzegorz Niedźwiecki
    Ciekawe czy pozbawią mnie wolności
  • @Kmieć 10:40:44
    Dziękuję bardzo za trzeźwość. Panu Gankowi również dziękuję, za pierwszy wpis.
    Ciekawe czy pozbawią mnie wolności
  • Zawiadomienie
    Jelenia Góra, dnia 11 marca 2020 r.
    Grzegorz Niedźwiecki
    ul. Działkowicza 19
    58-506 Jelenia Góra

    Prokurator Generalny
    Minister Sprawiedliwości
    Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
    Sąd Najwyższy
    Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego
    Izba Kontroli Nadzwyczajnej
    Krajowy Rejestr Karny
    Krajowa Rada Sądownictwa
    Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej IX Wydział Gospodarczy KRS 0000600596 (11188/19/983)
    Sąd Okręgowy we Wrocławiu XI Wydział Gospodarczy Odwoławczy, sygn. akt XI Ga 72/20 AB-M

    Zawiadomienie
    Prezes Sądu Rejonowego w Złotoryi Michał Misiak niedopełnił obowiązku i poświadczył nieprawdę w piśmie do dziennikarki Krystyny Górzyńskiej.

    Grzegorz Niedźwiecki nie jest prawomocnie skazany w sfingowanej sprawie II K 851/18. Fałszywie oskarżony złożył w dniu 8 kwietnia 2019 r. zgodnie z ustawą (art. 445 k.p.k.) pięć dni od daty doręczenia wyroku Sądu Rejonowego w Złotoryi apelację i czeka na jej rozpatrzenie.
    Sąd Rejonowy w Złotoryi nie posiada tytułu natychmiastowej wykonalności w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy utrzymującego w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji.
    Sąd Rejonowy w Złotoryi niedopełnił obowiązku wydania w myśl art. 448 § 1 k.p.k. zawiadomienia o przyjęciu apelacji i przekazaniu jej niezwłocznie sądowi odwoławczemu.
    Prezes Sądu Rejonowego w Złotoryi Michał Misiak niedopełnił obowiązku wydania zarządzenia w myśl art. 429 § 1 k.p.k. odmawiającego przyjęcia środka odwoławczego, na które przysługuje zażalenie.
    Naruszono prawo do obrony i do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPCz).
    Nieprawdą jest, że oskarżony bez usprawiedliwienia nie stawił się na rozprawę główną (nie na ogłoszenie wyroku) w dniu 28 lutego 2019 r. Grzegorz Niedźwiecki wnosił o odroczenie rozprawy i skierowanie sprawy na posiedzenie w przedmiocie umorzenia postępowania ze względu na negatywne przesłanki procesowe. Sąd zaniechał rozpatrzenia niniejszych wniosków i dopuścił się fałszu intelektualnego, pisząc w protokole rozprawy ekspresowej, że wniosek o umorzenie postępowania jest przedwczesny.
    Prezes Sądu Rejonowego w Złotoryi Michał Misiak skłamał, że sędzia sądu powszechnego może orzekać dowolnie i korzystając z instytucji niezawisłości nie podlega żadnej kontroli. Otóż podlega jak każdy człowiek kontroli formalnej, etycznej i regulaminowej oraz karnej (art. 304 k.p.k.), a wyroki muszą być merytoryczne i zgodne z faktami, przepisami i sumieniem.
    Wyrok w sprawie II K 851/18 jest nielegalny i nieprawomocny oraz wydany z rażącym naruszeniem Polskiej Karty Praw Ofiary, Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i Powszechnej deklaracji praw człowieka. Wyrok został wydany na zlecenie, jak za najgorszych czasów PRL. Równie dobrze, można mi było przypisać gwałt.
    Proces karny prowadzony był w odwrotnym kierunku. Oskarżono ofiarę dwunastoletniego terroru psychicznego i upokarzania za winy sprawców. Przyczyną procesu karnego, jest prowadzenie egzekucji czynności zastępowalnej w niedopuszczalnym trybie. Sprawa dotyczy postępowania egzekucyjnego I Co 3259/08 przeprowadzonego sprzecznie z prawem. Organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne w trybie niedopuszczalnym na podstawie art. 1050 k.p.c. (vide uchwała SN III CZP 23/06) i pokrzywdzony miał prawo do wyrażenia krytyki w tej materii. Krytyki, drogą elektroniczną.
    Przyczyna sfingowanego procesu karnego (obstrukcja) trwa, a wyrok bezprawnie zapadł. Oskarżenie z art. 226 § 1 k.k. było niedopuszczalne, ponieważ nie zaistniały dwa czynniki łącznie – zbieżność czasowa i miejscowa czynu (vide wyrokiem TK P 3/06 i uchwała SN I KZP 8/12). Oskarżenie z art. 238 k.k. również było przekroczeniem uprawnień, ponieważ Grzegorz Niedźwiecki nie złożył w dniu 24 lipca 2018 r. fałszywego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa spełniającego elementy pisma procesowego w myśl art. 219 § 1 pkt 4 k.p.k. Prokuratura winna była wezwać osobę wysyłającą wiadomość e-mail do uzupełnienia braków formalnych, pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne (art. 120 § 2 k.p.k.). Nie było podstaw obiektywnych i prawnych do wniesienia aktu oskarżenia oraz do skazania.
    Sąd zaniechał wyjaśnienia przyczyn procesu i zbadania okoliczności sprawy. Przyczyna trwa (I Co 3259/08, I Co 441/16 – I Co 154/20), a wyrok wydano i nielegalnie uprawomocniono. Sprawcy stosują nadal terror państwowy.
    Wyrok został wydany na zasadzie pokaż mi człowieka, a paragraf się znajdzie.
    Wyrok jest nielegalny i nieprawomocny. Wyrok pierwszej instancji nie może się sam uprawomocnić (art. 176 konstytucji), chyba że oskarżony zaniecha prawa procesowego. Oskarżony nie zaniechał prawa procesowego, jak tylko się dowiedział o kapturowym wyroku, to złożył apelację.
    To sąd nie zagwarantował oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych.
    Dyspozycyjny sędzia naruszył wszelkie normy prawa procesowego w stosunku do oskarżonego broniącego się bez adwokata. Począwszy od zawiadomienia o pierwszej rozprawie głównej z dnia 10 stycznia 2019 r., na którym zabrakło niezbędnych elementów w postaci informacji, czy stawiennictwo jest obowiązkowe i uprzedzenia o skutkach niestawiennictwa.
    Naruszono przepis art. 129 § 1 k.p.k.
    Zgodnie z art. 117 § 3 k.p.k. W razie niestawiennictwa strony, obrońcy lub pełnomocnika, których stawiennictwo jest obowiązkowe, czynności procesowej nie przeprowadza się.
    Niezależnie od powyższego, przepisy wstępne kodeksu postępowania karnego, jednoznacznie normują prawa i obowiązki stron oraz uczestników postępowania, w tym cele postępowania karnego, zasadę obiektywizmu, zasadę domniemania niewinności, zasadę prawa do obrony, do oceny dowodów, oraz pouczeń i informowania uczestników postępowania (art. 16 k.p.k.), a także ogłaszania i doręczania orzeczeń i zarządzeń.
    Sędzia prowadzący postępowanie karne naruszył przepis art. 100 § 8 k.p.k. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia i zarządzenia należy pouczyć uczestników postępowania o przysługującym im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie lub zarządzenie nie podlega zaskarżeniu.
    Wyrok ogłoszony potajemnie dnia 28 lutego 2019 r. jest nielegalny i nieprawomocny, czekam na rozpatrzenie apelacji, bądź wydanie zarządzenia odmawiającego przyjęcia środka odwoławczego złożonego dnia 8 kwietnia 2019 r.
    Zwolnienie z opłat i kosztów sądowych „skazanego” nie było przypadkowe, ani pomocą prawną. Było uśpieniem, nielegalnym uprawomocnieniem wyroku pierwszej instancji. Sąd dopuścił się manipulacji i niedopełnienia obowiązków (patrz protokół rozprawy głównej). Dopuścił się procedowania na fikcyjne wnioski o przywrócenie terminu do złożenia apelacji, czy doręczenie kopii wyroku wraz z uzasadnieniem, żeby konfabulować spóźnienie wniosków. Oskarżony nie składał takich wniosków, ponieważ nie musiał. Znał wady wyroku (Art. 1. KK – Warunki odpowiedzialności karnej) i go zaskarżył. Składanie wniosku o uzasadnienie jest prawem, ale nie obowiązkiem. Fikcyjne postępowania były bezprzedmiotowe, o czym oskarżone informował sąd w pismach zwrotnych.
    Po zamknięciu przewodu sądowego nie było głosów końcowych stron.
    Art. 406. KPK – Kolejność głosów po zamknięciu przewodu sądowego
    Nie było narady sądu.
    Art. 408. KPK – Narada sądu

    Sąd Rejonowy w Złotoryi dopuścił się stalinowskiego i nieprawomocnego wyroku. Naruszył konstytucyjne wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela. Naruszył godność pokrzywdzonego, w tym prawo do pracy na stanowiskach administracji biurowej, których warunkiem jest brak skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
    Sąd nielegalnie umieścił Grzegorza Niedźwieckiego w Krajowym Rejestrze Karnym i pozbawił go wielu uprawnień. Żądam naprawienia szkody, pod rygorem pozwu cywilnego o dyskryminacją w związku z nielegalnym skazaniem i niezagwarantowaniem oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych.
    Uprawomocnienie prywatnego wyroku i zarejestrowanie Grzegorza Niedźwieckiego w rejestrze skazanych było przekroczeniem uprawnień, niedopełnieniem obowiązków oraz poświadczeniem nieprawdy.

    https://socjolog61.neon24.pl/post/153569,ciekawe-czy-pozbawia-mnie-wolnosci
    https://www.youtube.com/watch?v=fCVan9M7zr4&t=950s

    Grzegorz Niedźwiecki vel Tomasz Komenda
    Ciekawe czy pozbawią mnie wolności

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031