Gorące tematy: Ryszard Opara: „AMEN” Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
225 postów 101 komentarzy

Socjopata prokurator Anna Surowiak

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Usprawiedliwić powinna te działania i kradzież komputera prokurator Anna Surowiak. Powinna się leczyć, bo cierpi w moim odczuciu na poważna zaburzenia socjopatyczne.

 

Jelenia Góra, dnia 1 sierpnia 2018 r.

 

Sąd Okręgowy

Wydział Cywilny

w Jeleniej Górze

           

           

Powód:Grzegorz Niedźwiecki

ul. Działkowicza 19

58-506 Jelenia Góra

PESEL: 61072301251

 

Pozwany:Anna Surowiak

Prokurator Prokuratury Rejonowej

ul. Matejki 17

58-500 Jelenia Góra

(adres miejsca pracy)

 

Wartość przedmiotu sporu: 1.000 zł

 

Pozewo ochronę dóbr osobistych

 

W imieniu własnym wnoszę o:

1.      Nakazanie Pozwanemu zaniechania naruszania mojego dobra osobistego w postaci bezpodstawnego kierowania mnie na badanie psychiatryczne w dniu 7 sierpnia 2018 r. do Poradni Zdrowia Psychicznego pryz Szpitalu MSWiA w Cieplicach, w sfingowanym postępowaniu PR 3 Ds. 359.2017.D,

2.      Nakazanie Pozwanemu złożenia -/ przeprosin o treści: „Przepraszam Grzegorza Niedźwieckiego za nadużycie prawa procesowego i ograniczenie mu prawa do obrony poprzez imputowanie niepoczytalności, nie mając ku temu uprawnień. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Anna Surowiak.” na stronie internetowej www.jelonka.com przez okres 7 dni,

3.      Zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda zadośćuczynienia za naruszenie dobra osobistego w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty,

4.      Zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda odszkodowania za naruszenie dobra osobistego w wysokości 400 zł (słownie: czterysta złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty,

5.      Zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda kosztów procesu według norm przepisanych.

 

Ponadto wnoszę o:

1.      Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z akt sprawy PR 3 Ds. 359.2017.D na okoliczności tu wymienione,

2.      Rozpoznanie sprawy również pod nieobecność Powoda,

3.      Wydanie wyroku zaocznego w przypadku zaistnienia przesłanek przewidzianych w art. 339 KPC.

 

Jednocześnie informuję, że Powód nie podjął próby mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu ze względu na nieeleganckie zachowanie Pozwanego. Jestem jednak gotów na ugodowe załatwienie sprawy.

 

Uzasadnienie

Prokuratorzy Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze, w tym Pozwany, będąc przez lata biernym, a w zasadzie uprawiając poplecznictwo, tuszując przestępstwa fałszu materialnego (k. 8 akt sprawy II K 467/07) i fałszu intelektualnego, poprzez umorzenie dochodzenia i odmowę wszczęcia śledztw, odwracają obecnie kota ogonem i wszczynają na zlecenie kolegów sędziów śledztwo w sprawie abstrakcyjnego znieważenia podczas służby, odwołanego za niesprawne funkcjonowanie przez Ministra Sprawiedliwości Prezesa SO Wojciecha Damaszko.

Nie jestem osobą podejrzaną o popełnienie czynu z art. 226 § 1 k.k., podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, ponieważ czyn taki nie miał miejsca. Zarzut dotyczy wysłania do wielu adresatów, w tym do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, wiadomości e-mail w dniu 1 grudnia 2017 r. o godz. 20:38, rzekomo zaburzającej pracę Wojciechowi Damaszko, co sprzeczne jest choćby z logicznego i faktycznego punktu widzenia. O godz. 20:38 powód nie mógł mieć z pozwanym werbalnego kontaktu.

Czyn z art. 226 § 1 k.k. może być popełniony tylko wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione dwie przesłanki: do znieważenia musi dojść podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Znamię modalne „podczas pełnienia obowiązków służbowych” oznacza „zbieżność czasową i miejscową zachowania sprawcy i wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego” (videpostanowienie SN z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt III KK 234/07;Internet a prawnokarna ochrona godności osobistej funkcjonariusza publicznego).

 

Polskie prawo karne jest prawem karnym czynu; tak więc tylko czyn może być podstawą odpowiedzialności, a jego brak wyklucza konieczność zastanawiania się nad innymi warunkami ponoszenia odpowiedzialności karnej.

Niezależnie od powyższego, niemożność ścigania ewentualnegoZNIESŁAWIENIA za pomocą środków masowego komunikowania z oskarżenia publicznego, wyklucza jednoznacznie i bezwzględnie orzecznictwo:

 

Uchwała SN (7) z 20.6.2012 r., I KZP 8/12:

Uzasadnione jest natomiast pozostawienie poza zakresem ochrony art. 226 § 1 KK tych wszystkich wydarzeń, które mają miejsce poza czasem wykonywania obowiązków i bez związku z nimi. W takich sytuacjach funkcjonariusz - w razie znieważenia go - ma takie same możliwości prawne, jak każdy inny obywatel, może zatem wnieśćprywatny akt oskarżenia o przestępstwo z art. 216 KK (uzasadnienie uchwały).

 

 

W Y R O K w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej,Warszawa, dnia 11 października 2006 r.,Trybunał Konstytucyjny, P 3/06:

1. Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi, a nie podczas wykonywania tych czynności (uzasadnienie wyroku).

Stwierdzenie „niedopuszczalne”, oznacza bezwzględny zakaz prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie znieważenia funkcjonariusza nie podczas pełnienia obowiązków (czynności) służbowych.

Powyżej wskazany przepis (w wersji „podczas lub w związku…”), w oparciu o wyrok TK, został zmieniony przez ustawę z 9 maja 2008 r. (Dz. U. Nr 122, poz. 782).

 

W aktach sprawy PR3 Ds. 359.2017.D są mniejszego kalibru orzeczenia (tutejszej prokuraturysygn. akt 1 Ds. 1317/07/D i Prokuratury Rejonowej w Świdnicysygn. akt PR 3 Ds. 158.2016), świadczące o tym, że pani prokurator Anna Surowiak stosuje błędną kwalifikację prawną czynu. Są też adekwatneprzeprosiny sędziego Wojciecha Damaszko, w związku z czym sprawa jest bezprzedmiotowa. O przywłaszczeniucudzego mienia, nie będącego dowodem rzeczowym w sprawie, i pozbawieniu organizacji społecznej środków trwałych, nie będę się tu wypowiadał. Ktoś powinien za to odpowiadać.

 

Pani prokurator Anna Surowiak wyczerpała już możliwość wmanipulowania dwóch niezależnych biegłych psychiatrów (Paweł Majcher ze Złotoryi i Wojciech Donotek z Lwówka Śląskiego), którzy mieli do dnia 26 czerwca 2018 r. wydać opinię na mój temat. W związku z tym, iż manewr ten okazał sięnieskuteczny, to próbuje obecnie z nadużyciem uwikłać w swoje matactwa dyspozycyjnych psychiatrów z branżowej placówki. W zasadzie nie dziwią mnie metody stosowane przez Mengele, bo niejeden człowiek po jedenastu latach tortur zwariowałby. Niestety współczesne piranie trafiły na niewłaściwy materiał. Nie będę dosadnie określał, kim jest tak niegodnie postępujący funkcjonariusz. Tacy ludzie, których cechować winna nieskazitelność, a postępują jak banderowcy, powinni być pozbawieni zawodu. Odszkodowanie za krzywdy opiewać powinno na miliony zł, ale na tym etapie zadośćuczynienie należy się symboliczne. To jest świadoma przewlekłość postępowania. To jest obstrukcja i naruszanie obowiązującego porządku prawnego. Cieszcie się, że nie jestem chory psychicznie, bo miałbym rentę i nie wypłacilibyście się za doprowadzenie mnie do takiego stanu zdrowia.

 

Nie wyrażam zgody na badania psychiatryczne i na polityczny proces, ponieważ nie ma ku temu obiektywnych i prawnych podstaw. To tak jakby mnie zmuszać do rozwodu. Za lepszą znajomość i większy szacunek do prawa daje się nagrody, a nie wysyła do psychiatry. Nie jestem osobą skazaną i nie grozi mi kara bezwzględnego więzienia.

Nie jestem osobą ubezwłasnowolnioną, mójstan psychiczny nie wykazywał i nie wykazuje odstępstw od normy tempore criminis. Jestem osobą powszechnie szanowaną, opiekuję się osobami starszymi i pełnię zaszczytne funkcje społeczne. Będę kandydatem na Prezydenta Miasta Jeleniej Góry i zaniżanie mojej wartości jest poważnym nadużyciem. Jest naruszeniem mojej godności i podważeniem mojego autorytetu.

 

W związku z powyższym, iż działania pani prokurator są nie tylko sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, ale są działaniami gangsterskimi pokroju Fajgi Mindla, moja odmowa bycia podczłowiekiem jest usprawiedliwiona i wnoszę jak w petitum.

Każdy, kto nie uszanuje obowiązku przestrzegania prawa i wykona dowolne zlecenia politycznej prokurator, funkcjonariusza nadużywającego stanowiska, będzie miał współudział w przestępstwach znęcania się, ograniczenia wolności i bezpodstawnego oskarżenia. To nie są pomyłki i błędy, tylko cyniczna złośliwość i nadużycie władzy.

Usprawiedliwić powinna te działania[1] i kradzież komputera prokurator Anna Surowiak. Powinna się leczyć, bo cierpi w moim odczuciu na poważna zaburzenia socjopatyczne. Wezwanie na badania psychiatryczne z dnia 25 lipca 2018 r. jest niezgodne z przepisami prawa (brak podstawy prawnej i niewłaściwa kwalifikacja prawna czynu).

·        Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2008/9/69 (Internet jest środkiem masowego komunikowania, o jakim mowa wart. 212 § 2i216 § 2 k.k., za pomocą którego sprawca może dopuścić się zarówno zniesławienia, jak i znieważenia.),

 

Pani Anna Surowiak ma specyficzne podejście do służby. Za własne łobuzerstwo przepraszać jeszcze większym łobuzerstwem.

Ten kto staje się potworem, zrzuca z siebie ciężar bycia człowiekiem – credo prokurator Anny Surowiak

Poddam się ewentualnie badaniom psychiatrycznym, ale pod warunkiem, że pani Anna Surowiak podda się pierwsza.

 

Podpisał:

Grzegorz Niedźwiecki

Podzielają stanowisko:

Bożena Niedźwiecka

Wiktoria Niedźwiecka

Paweł Niedźwiecki



[1] Przeprowadzenie dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej rysuje się jako konieczność tylko wówczas, gdy co do stanu poczytalności oskarżonego ujawnią się uzasadnione w tym przedmiocie wątpliwości, a więc takie, które mają konkretne usprawiedliwienie w ustalonych w sprawie okolicznościach. Organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do dociekania tych okoliczności, jako mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a zarazem uprawniony (i wręcz także zobowiązany) do ich samodzielnej oceny pod wskazanym wyżej kątem, wiążącym się z samą tylko kwestią potrzeby wywołania opinii sądowo-psychiatrycznej, nie zaś z oceną stanu zdrowia psychicznego oskarżonego jako takiego. Ta ostatnia bowiem, istotnie, należy do kompetencji biegłych.

Racją podstawową podjęcia decyzji o przeprowadzeniu dowodu z opinii psychiatrycznej jest istnienie przynajmniej uzasadnionej wątpliwości co do tego, że stan psychiczny oskarżonego wykazywał odstępstwa od normy tempore criminis (w czasie popełnienia czynu) albo wykazuje w toku toczącego się postępowania. Nie chodzi tu o jakiekolwiek lub czyjekolwiek wątpliwości, lecz o wątpliwości wynikające z obiektywnych przesłanek, powzięte przez organ procesowy. Uzasadnione wątpliwości co do poczytalności oskarżonego muszą mieć bowiem oparcie w konkretnych okolicznościach ustalonych w sprawie, w konkretnych dowodach i muszą wynikać z oceny tychże dowodów i okoliczności. Legitymowanym do dokonania in concreto ich oceny jest organ procesowy, a więc w zależności od stadium postępowania prokurator lub sąd, na wniosek stron bądź z urzędu.

 

 

KOMENTARZE

  • Skierowanie prok. Anny Surowiak na badanie psych.....
    ... to też krok
  • Przewlekłość postępowania I Co 441/16 jest wyłącznie wynikiem postępowania sędziów jeleniogórskich. Dłużnik i wierzyciel nie są
    Jelenia Góra, dnia 3 sierpnia 2018 r.
    Grzegorz Niedźwiecki
    ul. Działkowicza 19
    58-506 Jelenia Góra
    Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
    Wydział II Cywilny Odwoławczy

    Odpowiedź na odpowiedź uczestnika postępowania na skargę

    Dotyczy skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego I Co 441/16
    Gubicie się ponowie i panie. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wydał w trybie ekspresowym w dniu 19 lipca 2018 r. postanowienie II S 16/18 oddalające skargę na przewlekłość wątku postępowania sądowego I Co 441/16 nie czekając na stanowisko pozwanego, a Prezes Sądu Rejonowego Paweł Siwek udzielił dopiero w dniu 25 lipca 2018 r. odpowiedź uczestnika postępowania na skargę w sprawie II S 16/18, całkowicie resetując skrótowe uzasadnienie państwa Beaty Kostaś, Wojciecha Damaszko i Piotra Gregier. Nastąpiły tu m.in.: falstart, niedopełnienie obowiązków, nierzetelne, niewszechstronne rozważenie zebranego materiału i naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez sąd oraz strona wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania i obrony swych praw (art. 233 k.p.c. i 379 pkt. 5) k.p.c.). Jedyny z tego pozytyw, że nie ustalacie przynajmniej wspólnego stanowiska przy piwie.
    Uczestnik postępowania, Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, porusza się niewłaściwą drogą. Wezwanie mnie do wykonania czynności zawartej w tytule wykonawczym I C 1062/08, jako czynności niezastępowalnej, jest niedopuszczalne, niezgodne z przepisami prawa. Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy i uchwała SN III CZP 23/06, a nie dyspozycja wierzyciela. Świadczenie niepieniężne wyroku I C 1062/08 jest czynnością zastępowalną i podlega egzekucji wyłącznie w trybie art. 1049 k.p.c.
    Sąd Rejonowy nie może powoływać się na brak uprawnień do przedstawienia zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia i na stanowisko, bierność Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w tej sprawie. Wydane postanowienia II Cz 233/17 oraz II Cz 675/17 są nieważne z mocy prawa (m.in. art. 390 k.p.c., 58 k.c., 5 k.c. i wspomniane wyżej), ponieważ wykluczają się, są nielogiczne (jestem za, ale jednocześnie przeciw) i sprzeczne z wykładnią prawa SN III CZP 23/06.
    Uchwały Sądu Najwyższego są orzeczeniami wyższego rzędu od postanowień Sądu Okręgowego, wydanych z rozdwojeniem jaźni. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze poszedł na skróty, poszedł na rękę pierwszej instancji, która uwzględniła wniosek wierzyciela z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie I Co 3259/08 w trybie art. 1050 k.p.c., niezasługujący na uwzględnienie. I tu jest Panie Siwek to, czego nie zrobił Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, tak jak uczynił to Sąd Rejonowy w Ostródzie, oddalając błędnie skonstruowany wniosek wierzyciela.
    Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, gdyby był obiektywny, bezstronny i rzetelny, to zwróciłby się do Sądu Najwyższego o wyjaśnienie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, tak jak uczynił to Sąd Okręgowy w Tarnowie (I Cz 44/06). Otrzymałby oczywiście odpowiedź, że dwa razy nie rozstrzyga się wyjaśnionych już kwestii i że zgodnie z brzmieniem uchwały SN III CZP 23/06 zawsze właściwy jest tylko jeden sposób prowadzenia przedmiotowej egzekucji. W trybie art. 1049 k.p.c., bo jest to czynność zastępowalna.

    Zgodnie z Art. 61 § 1 pkt. 2) Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2018.0.23) -
    Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto: jest nieskazitelnego charakteru.
    Jeżeli ktoś nie przestrzega, nie rozumie prawa, orzeka sprzecznie z ustawą albo obchodzi ustawę lub ignoruje zasady współżycia społecznego i czynnościami swymi krzywdzi ludzi, to nie powinien piastować tej zaszczytnej funkcji.
    Przewlekłość postępowania sądowego, jakkolwiek by na to nie patrzeć I C 1062/08 (I Co 3259/08, I Co 441/16), jest wyłączną winą sędziów jeleniogórskich, którzy stosują obstrukcję, prawo siły, a nie prawo ustanowione i etykę oraz ekonomikę procesową.
    Dowód:
    • Sądy małopolskie i warmińsko-mazurskie nie były sterowane przez dłużnika i wierzyciela i załatwiły sprawy w dwa i czternaście miesięcy we właściwym trybie jako czynność zastępowalna, mając na uwadze obowiązek przestrzegania prawa, zasady współżycia społecznego i interes państwa oraz słuszny interes obywateli.
    • Sądy jeleniogórskie (szczerze mówiąc dolnośląskie), są nierzetelne lub wydają orzeczenia pod dyktando prywatnych stron, a nie w oparciu o właściwą subsumcję. I dlatego, tylko dlatego, mamy jedenaście lat pata, bo sędziowie jeleniogórscy nie zajmują stanowiska co do istoty sprawy, co do fundamentu orzeczenia.
    Należało pokazać Panie Prezesie Siwek miejsce w szeregu radcom prawnym „Ligęzy”, którzy nie znają prawa lub doją obstrukcyjnie z kasy sp. Ligęzów.
    Na koniec zwrócę uwagą na jeszcze jedną rzecz. Wiceprezes Sądu Rejonowego Paweł Siwek pisze w piśmie z dnia 25 lipca 2018 r., że w dniu 16 lipca 2018 r. wierzyciel złożył wniosek o ponowne wezwanie dłużnika do wykonania czynności (przy okazji: jeszcze nie zamieniliście grzywny 2.000 zł na areszt). Rozumiem, że otrzymam wezwanie do ustosunkowania się do wniosku. Przytoczę stanowiska sądów, które szanują wykładnię prawa SN III CZP 23/06. W jakim trybie Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze przeprowadzi egzekucję? Tak jak nakazuje Sąd Najwyższy w trybie art. 1049 k.p.c., czy tak jak wskaże w ramach dyspozycyjności sposób egzekucji wierzyciel, czyli wbrew faktom i przepisom, jako czynność niezastępowalna? Nie ustosunkujecie się do fundamentalnego dowodu mającego istotne znaczenie w sprawie, czy przeinaczycie go, wypaczycie ponownie? Nieskazitelny sędzia oddaliłby wniosek wierzyciela niezasługujący na uwzględnienie (vide postanowienie SR w Ostródzie I Co 2801/12).
    Przyczyną przewlekłości jest stosowanie wadliwej kwalifikacji prawnej, bierność sędziów jeleniogórskich i nieprzestrzeganie zasad działania organów państwa (art. 7 konstytucji).
    Jak długo nie zajmiecie jednoznacznego, merytorycznego stanowiska – kto się myli w kwestii interpretowania wykładni prawa w tej materii, tak długo będzie trwała przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Z wyłącznej winy sędziów. Dłużnik i wierzyciel nie są organem procesowym.
    Nabierzcie pokory i dopełnijcie tego, czego zaniechaliście, wyprostujcie swoje błędy, a nie róbcie z kogoś wariata. Sprawa będzie w pięć minut zakończona. Prędzej czy później będziecie musieli uszanować konstytucyjny obowiązek przestrzegania prawa, albo spotkamy się w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego i ETPCz.
    Mając powyższe na uwadze, skarga na przewlekłość postępowania I Co 441/16 (nowotwora I Co 3259/08) jest w pełni zasadna i wnoszę o jej uwzględnienie. Czy to w trybie wznowienia omyłkowo zakończonego postępowania II S 16/18 (Panie Wojciechu Damaszko), czy uznania wniosku z dnia 31 lipca 2018 r.
    Sąd orzeka w oparciu o dowody, przepisy i sumienie…
    W załączeniu:
    • Wniosek o zajęcie stanowiska

OSTATNIE POSTY

więcej
  • PRAWO

    Notatka służbowa

    Nie mogę się doczekać tych wczasów, będę miał dużo czasu na wyjaśnienie egzekucji I Co 441/16, czyli przyczyn tego skutku i pociągnięcie do odpowiedzialności funkcjonariuszy za niesłuszne pozbawienie człowieka wolności, z art. 189 k.k. czytaj więcej

  • PRAWO

    11 lat zniewolenia

    Wniosek do Premiera o odwołanie Zbigniewa Ziobro z funkcji MS i Prokuratora Generalnego, w związku z brakiem nadzoru nad skorumpowanymi na masową skalę funkcjonariuszami publicznymi i stosującymi, wbrew konstytucji, doktrynę terroru państwowego. czytaj więcej

  • PRAWO

    Skarga do Izby Kontroli Nadzwyczajnej

    Każdy, kto powieli działania, a raczej bierność Krystyny Zarzeckiej, będzie miał współudział w przestępstwach przeciwko wymiarowi sprawiedliwości oraz nadużycia uprawnień i niedopełnienia obowiązków. czytaj więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31