Gorące tematy: COVID-NEWS Antypartia Ruch Oporu 2020 Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
307 postów 218 komentarzy

Oświadczenie w związku z mafijnymi wyrokami

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Zostałem skazany, na zasadzie dajcie mi człowieka, a paragraf się znajdzie, za zbrodnie tych, co mnie skazali. Dysydenci Solidarności to pikuś przy mnie. Sądzą współczesne Marie Gurowskie Sand, Fajgi Mindla, Janowie Hryckowianie i Stefanowie Michniki

 

Oświadczenie w związku z mafijnymi wyrokami

Postępowania karne i rozstrzygnięcia w sprawachII K 851/18 Sądu Rejonowego w Złotoryi,II K 38/19 Sądu Rejonowego w Legnicy,II K 900/19 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze są nielegalne. Dopuszczono się obrazy przepisów prawa procesowego i obrazy przepisów prawa materialnego oraz naruszeniaPolskiej Karty Praw Ofiary.

Były i są to postępowania sfingowane i prowadzone wbrew zasadom praworządności, współżycia społecznego, działania organów państwa i obowiązkowi przestrzegania prawa oraz przyrodzonej i niezbywalnej godności człowieka.

Czynów zart. 226 § 1 k.k.,art. 238 k.k.,art. 216 § 1 k.k.,art. 212 § 2 k.k. nie popełniono. Prokuratorzy i sędziowie nie tylko przekroczyli uprawnienia, dopuścili się niewłaściwej kwalifikacji prawnej czynu, ale zaprzeczyli faktom, pomylili ofiarę ze sprawcą.

Wszystkie te zarzuty dotyczą czynów znieważenia funkcjonariusza publicznego podczas wykonywania obowiązków służbowych, znieważenia osoby fizycznej, fałszywego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa i zniesławienia, w związku z jednym i takim samym zdarzeniem, tj. wysłaniem słusznej krytyki za pośrednictwem wiadomości e-mail. Funkcjonariusze nie dogadali się, nie ustalili jednej linii działania.

Pokrzywdzeni sędziowie (SSR Paweł Siwek), dopuścili się prowadzenia egzekucji czynność zastępowalnej, określonej w tytule wykonawczymI C 1062/08 (I Co 3259/08,I Co 441/16) z obrazą przepisów prawa (vide SNIII CZP 23/06), w sposób upokarzający w trybie art. 1050 k.p.c. oraz poplecznictwa i niezasadnego oddalania skarg na przewlekłość postępowania egzekucyjnego z wyłącznej winy organu egzekucyjnego, z naruszeniem zasadyiudex inhabilis.

II S 11/16, II S 14/16,II S 22/16, II S 8/17, II S 11/17, II S 16/17, II S 22/17, II S 35/17, II S 41/17, II S 5/18, II S 6/18, II S 12/18, II S 14/18,II S 16/18, II S 21/18, II S 22/18, II S 33/18, II S 4/19, II S 8/19, II S 12/19,II S 14/19, II S 31/19, II S 34/19, II S 8/20,II S 13/20, II S 18/20

SSO Wojciech Damaszko: II Cz 222/18, II Cz 260/18, II S 5/18,II S 12/18,II S 16/18, II S 21/18,II S 8/19, II S 12/19,II S 14/19

II Cz 233/17,II Cz 675/17

 

Niezależnie od naruszeniaart. 5 Polskiej Karty Praw Ofiary (art. 2, art. 31 pkt 1 i 2, art. 32 Konstytucji RP, art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k., art. 49 § 1 k.p.k.).

Nie można przerzucać odpowiedzialności za przestępstwo ze sprawcy na ofiarę. Nie można usprawiedliwiać przestępstwa tradycją, kulturą, stereotypami minimalizującymi winę sprawcy.

Dopuszczono się naruszenia warunków odpowiedzialności karnej (art. 1 § 1 k.k.), w związku z brakiem czynu zabronionego (art. 115 § 1 k.k.).

Zachodzi potrzeba uniewinnienia Grzegorza Niedźwieckiego oraz Tadeusza Gała iumorzenia postępowań z powodu oczywistego braku faktycznych podstaw oskarżenia.[1]

Zarzuty z wyżej wskazanych przepisów były niedopuszczalne.

Zważyć należy, co następuje.

Polskie prawo karne jest prawem karnym czynu(1); tak więc tylko czyn może być podstawą odpowiedzialności, a jego brak wyklucza konieczność zastanawiania się nad innymi warunkami ponoszenia odpowiedzialności karnej.

Do Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze wpłynął akt oskarżenia asesora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Macieja Boguckiego przeciwko Grzegorzowi Niedźwieckiemu, w którym zarzucono mu, że w dniu 24 lipca 2018 r. w Jeleniej Górze woj. dolnośląskie, znieważył funkcjonariusza publicznego Wiceprezesa Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze SSR Pawła Siwka podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w ten sposób, że przesłał w formie elektronicznej do różnych podmiotów zawiadomienia o przestępstwach niedopełnienia obowiązków i wymuszeń rozbójniczych wiedząc, że przestępstwa nie popełniono, tj. o czyn z art. 226 § 1 k.k.[2] i art. 238 k.k.[3] w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sprawę, z pomocą Sądu Najwyższego (V KO 86/18), prowadził sędzia Sądu Rejonowego w Złotoryi Jacek Kielar (II K 851/18).

 

Kwestię tożsamego znieważenia SSO Wojciech Damaszko w dniu 1 grudnia 2017 r. o godz. 20:38 drogą e-mail (II K 38/19 -art. 216 § 1 k.k.) oraz zniesławienia prokurator Anny Surowiak (II K 900/19 -art. 212 § 2 k.k.), która na zlecenie sędziów wysyłała ofiarę obstrukcji Grzegorza Niedźwieckiego do psychiatrów i przywłaszczyła cudze mienie w postaci komputera, regulują przepisy dotyczące prowadzenia postępowań z oskarżenia prywatnego.W sprawie z oskarżenia prywatnego (w zakresie art. 212 k.k.) doszło do przypisania odpowiedzialności karnej oskarżonemu wskutek wniesienia skargi przez podmiot który nie był pokrzywdzonym, a zatem nie miał uprawnienia do wniesienia w tym zakresie skargi. W konsekwencji doszło do skazania wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela, w rozumieniuart. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k.

http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/orzeczenia3/ii%20kk%20245-18-1.pdf

Określone w art. 216 k.k. przestępstwo znieważenia jest jednym z czterech czynów zabronionych (w tym zniesławienia z art. 212 k.k.) ściganych z oskarżenia prywatnego. Wynika z tego, że – poza wyjątkową możliwością objęcia ścigania czynu oskarżeniem publicznym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego – jego ściganie zastrzeżone jest jako wyłączna domena pokrzywdzonego, który nabywa prawo do wniesienia swojego aktu oskarżenia ex legew chwili popełnienia czynu zabronionego. Na pokrzywdzonym ciąży zatem ciężar udowodnienia popełnienia przestępstwa, ale też decyzja o tym, czy dany sprawca danego czynu w ogóle zostanie postawiony przed sądem. Oznacza to, że ustawodawca uznaje tego typu zachowania za szkodliwe społecznie w takim stopniu, iż kwalifikuje je jako przestępstwa, z drugiej zaś strony nie widzi potrzeby ich ścigania przez oskarżyciela publicznego.

Art. 496. KPK – Odstąpienie oskarżyciela od oskarżenia

§ 3. Niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika na rozprawie głównej bez usprawiedliwienia uważa się za odstąpienie od oskarżenia.

Zachodzą negatywne przesłanki procesowe.

Sąd Najwyższy wydał w dniu 29 czerwca 2017 r. wyrok, sygn. aktV KK 85/17, uchylający wyroki Sądów obu instancji /…/ na podstawieart. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. (brak skargi uprawnionego oskarżyciela).

Sfingowany wyrok karny pani Joanny Dworzyckiej-Skrobowskiej z dnia 16 października 2019 r. w sprawieII K 900/19 jest nieważny, z kilku przesłanek. Zapadł z obrazą przepisów prawa procesowego i prawa materialnego oraz zasady nemo iudex in causa sua.

·        Nie było zawiadomienia o przestępstwie i wniosku o wszczęcie postępowania o czyn zart. 212§ 2 k.k.

·        Nie byłopostanowienia o wszczęciu postępowania o czyn ścigany z oskarżenia prywatnego, bądźpostanowienia o odmowie wszczęcia dochodzeniao czyn zart. 212§ 2 k.k. na podstawieart. 305§ 1, 2, 3 k.p.k. w zw. z brakiem interesu społecznego w objęciu ściganiem z urzędu tj. o czynart. 322 k.p.k.

·        Niewniesiono prywatnego aktu oskarżenia.

·        Niewstąpił prokurator do postępowania wszczętego o czyn ścigany z oskarżenia prywatnego.

·        Nie byłowstąpienia oskarżyciela posiłkowego ubocznego do postępowania.

https://sip.lex.pl/procedury/wszczecie-przez-prokuratora-postepowania-w-sprawie-o-czyn-scigany-z-oskarzenia-prywatnego-1610617667

 

Oświadczam, że będę składał na podstawieart. 540§ 1 pkt 2a) k.p.k. (pominę art. 540§ 1 pkt 1 k.p.k. z formalnych względów – sąd działa w zmowie z prokuraturą) wnioski o obligatoryjne wznowienie nielegalnych postępowań tak długo, aż uszanujecie fakty i prawo.

Skazany nie popełnił czynu, czyn jego nie stanowił przestępstwa i nie podlegał karze.

Sędziowie Sądu Okręgowego w Legnicy, którzy oddalą zasadne wnioski o wznowienie postępowań, będą mieć zarzuty poświadczenia nieprawdy, niedopełnienia obowiązków, poplecznictwa i oszustw sądowych. Będę również otrzymywać faktury VAT z kwotą odpowiedniej sumy pieniężnej jako sposób naprawienia szkody.

 

http://grzegorz-niedzwiecki.hexcom.net/2016/11/16/poklosie-niczego/

http://grzegorz-niedzwiecki.hexcom.net/wymiar-niesprawiedliwosci/

http://trybunal-narodowy.pl/producenci-przestepcow/

 

Oświadczenie-w-związku-z-mafijnymi-wyrokami

Zawiadomienie-o-przestępstwach-przekroczenia-uprawnień-i-fałszywego-oskarżenia

Szanowni zbrodniarze

Pokonać-mafię

Zbrodniarze-osądzają

Zbrodnie-stalinowskie

Wezwanie-do-naprawienia-szkody

 

Kalkulator dat wyliczył że pomiędzy datą6 kwietnia 2007 r. (piątek) a datą3 listopada 2020 r. (wtorek) jest 4960 dnico stanowi 13 lat, 6 miesięcy i 27 dni.

Grzegorz Niedźwiecki „Nil” -4960 dnirepresjonowany

 

 



[1] Nie ma skutku bez przyczyny.

Niezależnie od faktu, że czynów zarzucanych nie popełniono, to nawet gdyby istniały przesłanki procesów, to zgodnie z celami postępowania karnego, podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne, należy ujawnić okoliczności sprzyjające popełnieniu przestępstwa, w szczególności wyjaśnić przyczynę sporu.

Przyczyną, czyli powodem procesów, jestupokarzanie Grzegorza Niedźwieckiego przez dwanaście lat prowadzeniem egzekucji czynności zastępowalnej sprzecznie z prawem, w trybie niedopuszczalnym (vide SNIII CZP 23/06). Winę za procesy karne, ponosi wyłącznie organ egzekucyjny, czyli inicjator sfingowanych procesów karnych – Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze.

Zasada niezawisłości sędziowskiej nie może oznaczać dowolności w stosowaniu wykładni prawa, pozostawałoby to bowiem w sprzeczności z konstytucyjną zasadą praworządności.

Należy udzielić odpowiedzi, czy gdyby organ egzekucyjny przestrzegał zasad działania organów państwa i obowiązku przestrzegania prawa, to czy do postępowań odwoławczych i jakichkolwiek procesów by doszło. Otóż nie doszłoby, ponieważ nie byłoby przyczyny.

Zasada winy– jedna z fundamentalnych zasad współczesnego prawa karnego, zgodnie z którą nie popełnia przestępstwa (ani też wykroczenia) sprawca, któremu nie można przypisać winy w czasie czynu. ... W systemie prawa polskiego zasada winy jest wyrażona wprost w art. 1 § 3 k.k. i art. 1 § 2 k.w.

 

[2] Wyrok TKP 3/06:

Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej – publicznie lub niepublicznie – wyłącznie „w związku” z jego czynnościami służbowymi, a nie „podczas” wykonywania tych czynności. Utrzymany w mocy zakres kwestionowanego przepisu umożliwia więc ściganie zniewagi dokonanej jedynie „podczas” wykonywania czynności służbowych. Niezbędne będzie podjęcie inicjatywy ustawodawczej, która umożliwi uzgodnienie brzmieniaart. 226 § 1 kkz treścią sentencji niniejszego wyroku.

Uchwała SNI KZP 8/12:

Uzasadnione będzie natomiast pozostawienie poza zakresem ochronyart. 226 § 1 kktych wszystkich wydarzeń, które mają miejsce poza czasem wykonywania obowiązków i bez związku z nimi (uchwała SN z 20 czerwca 2012 r.). Wówczas funkcjonariusz ma te same możliwości prawne w razie znieważenia go, jak każdy inny obywatel, może, zatem wnieść prywatny akt oskarżenia o przestępstwo z art. 216 kk (znieważenie człowieka).

 

[3] Przesłanie w formie elektronicznej drogą email do różnych podmiotów słusznej krytyki nie zawiera elementu pisma procesowego, zgodnie zart. 119 § 1 pkt 4 k.p.k.zawierającego datę i podpis Grzegorza Niedźwieckiego. Elementy te są niezbędne do nadania pismu biegu. W razie nieuzupełnienia braków, pismo uznaje się za bezskuteczne (art. 120 § 2 k.p.k.).

 

 

KOMENTARZE

  • @
    Widzę że dość dobrze orientuje się Pan w materii prawnej i to jest dobra strona pańskich problemów, w myśl zasady: ,,nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło", ale mam wątpliwość, czy orientuje się Pan jaka jest definicja zbrodni w prawie karnym, wątpliwość formułuję na podstawie tych tytułów (chyba linków) na czerwono. Sędziowie orzekają zgodnie z własnym sumieniem, a wieloinstancyjność trochę znosi odpowiedzialność z poszczególnych osób. Ot, prawo rzymskie. Niby doskonałe, a jakby jednak nie.

    Rzymski powszechny kościół, czyści sumienia na połysk, w zasadzie bez kosztowo* i tu może być tzw pies pogrzebany.

    *Formalnie nie wymaga za tę usługę żadnej opłaty. Np dziś, jakiś pallotyn wykładał, że gdy pomodlić się za jakiegoś łotra, to temu otwiera się droga ,,do domu ojca", natomiast modlący się za łotra, dostępuje odpustu całkowitego. Warunek: łotr musi być trupem, a dziać się ta katolicka procedura musi w dzień zaduszny, czy tam w ,,wszystkich świętych (inkwizytorów rzymskich)". Oczywiście dla mnie, czytającego Pisma i stosującego się w miarę możliwości do Prawa-Zakonu i Nauki Chrystusa, to stek faryzejskich bzdur, ale prawnicy RP mogą tego nie wiedzieć. Sam słyszałem z ust swojego ,,papugi" że wigilia Saturnalii robi na nim wrażenie. Podobnie może być z resztą palestry.
  • @Oracz 01:00:13
    Dosłowna definicja zbrodni w prawie karnym nie ma znaczenia, choć ten przykład jest dowodem na to, że sędziowie to umyślni zbrodniarze. Czynią tak w poczuciu bezkarności i nadużyciu niezawisłości oraz, jak Pan wspomniał. koterii. Nie wydaje się bezpośrednich wyroków śmierci, ale mnóstwo ludzi wykończyli represjami i nadużywaniem prawa. To jest armagedon sprawiedliwości... ale każdy stanie kiedyś przed sądem i tam nie będzie aktu łaski... karma wróci
  • "Dysydenci Solidarności to pikuś przy mnie. "
    CZOOOOOOOOOOOO? XDDDDDDDDDDDDDDDDDDDd
  • Zbrodniarze wydają gangsterskie wyroki i odmawiają wznowienia postępowania
    Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
    Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
    Krajowa Rada Sądownictwa
    Sąd Rejonowy w Złotoryi
    Sąd Najwyższy
    I inni

    Skarga na zaniechanie czynności i omijanie prawa

    Sędzia Sądu Rejonowego w Złotoryi Michał Misiak uprawia poplecznictwo, przekracza uprawnienia i niedopełnia obowiązków. Przysłał kłamliwe i subiektywne pismo z dnia 29 października 2020 r., bez podstawy prawnej i wykraczając poza uprawnienia art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 k.p.k., pozbawił pokrzywdzonego bezprawnie prawa do zaskarżenia wyroku wydanego z rażącą obrazą przepisów prawa procesowego i przepisów prawa materialnego w sfingowanej sprawie II K 851/18. Ignorancka informacja pana Michała Misiaka jest naruszeniem zasady nemo iudex in causa sua, nie jest postanowieniem wraz z uzasadnieniem, na które w myśl art. 547 § 1 k.p.k. przysługuje zażalenie.
    Wyrok w sprawie II K 851/18 jest nielegalny w związku z brakiem czynu zarzucanego i niedopuszczalnością ścigania z art. 226 § 1 k.k. i art. 238 k.k. w sytuacji nie zaistnienia zbieżności czasowej i miejscowej czynu oraz skoro nie było formalnoprawnego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, spełniającego elementy pisma procesowego w myśl art. 119 § 1 pkt 4 k.p.k.
    Niezależnie od tego, Sąd nie miał prawa uprawomocnić wyroku pierwszej instancji dnia 26 marca 2019 r. skoro wyrok doręczył oskarżonemu dopiero dnia 3 kwietnia 2019 r.
    Sąd odwoławczy nie oddalił skargi o wznowienie postępowania postanowieniem IV Ko 44/20, tylko odmówił ze względu na rzekome brakli formalne.
    Wniosek o wznowienie postępowania przesłany dnia 12 lipca 2020 r. nie jest tożsamy z wnioskiem z dnia 27 maja 2020 r., nie był przedmiotem postępowania przed Sądem Okręgowym w Legnicy, spełnia elementy wniosku o wznowienie postępowania karnego, przytacza podstawę prawną art. 540 § 1 pkt 2a) k.p.k. oraz okoliczności wznowienia.

    Sąd mi łaski nie robi, ma obowiązek postępować zgodnie z zasadami działania organów państwa i obowiązkiem przestrzegania prawa, poszanowania godności człowieka, w tym prawa do obrony we wszelkich stadiach postępowania.

    Grzegorz Niedźwiecki
  • @obiekt 16:29:59
    Skarga do Naczelnika Sądu była wystosowana?
  • Do Sądu Okręgowegoi w Jeleniej Górze
    Uzupełnienie wniosku o wyłączenie sędziów ze skargi na przewlekłość postępowania I Co 441/16 – I Co 154/20

    I Wydział Cywilny
    Przewodniczący Wydziału - SSO Dorota Witek
    Pozostali sędziowie orzekający:
    SSO Ewa Byik - Z-ca Przewodniczącego Wydziału
    SSO Ewa Szymańska-Habzda
    SSO Agnieszka Wiercińska - Bałaga
    SSO Tomasz Sproch
    SSO Lidia Orzechowska-Korpikiewicz
    SSR w Jeleniej Górze Agnieszka Makowska - delegowana do Sądu Okręgowego na okres 01.03.2018r. - 31.08.2018r.

    II Wydział Cywilny Odwoławczy
    Przewodniczący Wydziału - SSO Piotr Gregier
    Pozostali sędziowie orzekający
    SSO Wojciech Damaszko
    SSO Alicja Izydorczyk - Z-ca Przewodniczącego Wydziału
    SSO Beata Kostaś
    SSO Beata Glazar
    SSO Sywia Bańka- Mrozewska
    SSO Urszula Wiewióra

    III Wydział Karny
    Przewodniczący Wydziału SSO Robert Bednarczyk
    Pozostali sędziowie orzekający:
    SSO Karin Kot - Z-ca Przewodniczącego Wydziału
    SSO Daniel Strzelecki

    IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
    Przewodniczący Wydziału - SSO Dariusz Przemyk
    pozostali sędziowie orzekający:
    SSO Marek Klebanowicz - Wiceprezes Sądu Okręgowego
    SSR w Lubaniu Dariusz Kliś - Prezes Sądu Okręgowego / del. do Sądu Okręgowego na okres od
    01.05.2018r. - 31.07.2018r. /

    VI Wydział Karny Odwoławczy
    Przewodniczący Wydziału -SSO Klara Łukaszewska
    Pozostali sędziowie orzekający:
    SSO Waldemar Masłowski - Z-ca Przewodniczącego Wydziału
    SSO Andrzej Tekieli
    SSO Tomasz Skowron - Rzecznik Prasowy
    SSO Andrzej Żuk
    SSR del. do SO Jarosław Staszkiewicz (na okres od 01.06.2018r. do 30.11.2018r.)
    SSR del do SO Paweł Wyrzykowski ( na okres od 01.06.2018r. do 30.11.2018r.)

    VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
    Przewodniczący Wydziału - SSO Anna Rej - Żuk
    Pozostali sędziowie orzekający:
    SSO Liliana Gambal - Zastępca Przewodniczącego
    SSO Izabela Głowacka-Damaszko del. do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu na czas nieokreślony

    SSO Ryszard Sułtanowski

    Uzasadnienie
    Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze jest nieuczciwy, nieobiektywny, stronniczy, nie orzeka w oparciu o fakty, dowody, przepisy i sumienie, jest stroną skargi na przewlekłość postępowania i nie może orzekać we własnej sprawie (patrz pkt 1 wniosków ze skargi na przewlekłość postępowania z dnia 21 października 2020 r.).
    Skarga na przewlekłość postępowania dotyczy:
    I Co 441/16 – I Co 154/20 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w związku z postępowaniami II S 11/16, II S 14/16, II S 22/16, II S 8/17, II S 11/17, II S 16/17, II S 22/17, II S 35/17, II S 41/17, II S 5/18, II S 6/18, II S 12/18, II S 14/18, II S 16/18, II S 21/18, II S 22/18, II S 33/18, II S 4/19, II S 8/19, II S 12/19, II S 14/19, II S 31/19, II S 34/19, II S 8/20, II S 13/20, II S 18/20 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, w tym
    Alicji Izydorczyk, Beaty Kostaś, Wojciecha Damaszko, Piotra Gregier, Beaty Glazar, Sylwii Bańki-Mrozewska, Urszuli Wiewióra
    Postanowienie SO II S 22 16 oddalające skargę na przewlekłość postępowania I Co 441 16
    Postanowienie SO II S 16 18 oddalające skargę na przewlekłość postępowania I Co 441 16
    Postanowienie SO II S 14 19 oddalające skargę na przewlekłość postępowania I Co 441 16
    Odrzucenie skargi II S 12 18 Przewodniczącego W. Damaszko nieważne z mocy prawa
    Odrzucenie skargi II S 12 18 Przewodniczącego W. Damaszko nieważne z mocy prawa2
    Zarządzenie Alicji Izydorczyk z naruszeniem zasady nemo iudex in causa sua
    Postanowienie II S 13 20 Alicji Izydorczyk odrzucające skargę na przewlekłość sprzeczne z prawem

    Patrząc na powyższy obraz nie jest to sytuacja normalna, z pewności precedensowa.
    Rozstrzygnięcie przez złośliwych sędziów będzie tożsame jak powyższe, mimo, że wyłączną winę za w sumie dwunastoletnią obstrukcję ponosi organ egzekucyjny i organ popleczniczy, czyli Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, który za nic ma wykładnię prawa SN III CZP 23/06 i orzeka z rozdwojeniem jaźni:
    II Cz 233/17, II Cz 675/17

    Wnoszę o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, bądź Apelacyjnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości Zwrócić należy uwagę, że personalne powiązania, zarówno o charakterze służbowym, jak i osobistym, między sędziami Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, a sędziami pełniącymi urząd w Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze, mogłyby w społecznym odbiorze tworzyć wrażenie braku warunków do rzetelnego i bezstronnego rozpoznania sprawy. Z tych względów, dobro wymiaru sprawiedliwości i troska o to, by rozpoznaniu niniejszej sprawy towarzyszyło społeczne przekonanie, że są one niezależne od relacji zawodowych istniejących między pracownikami wymiaru sprawiedliwości, zasadne jest przekazanie sprawy do innego sądu równorzędnego.
    Sprawa ma przede wszystkim na celu wyeliminowanie sytuacji, w których w przeświadczeniu społecznym mogłoby dojść do przekonania, nawet mylnego, że w sądzie właściwym nie ma warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy, lub w których istnieje niebezpieczeństwo ograniczenia swobody orzekania sędziowskiego. W ocenie skarżącego, rozpatrywanie tej sprawy przez sąd właściwy mogłoby wywołać u stron lub wśród lokalnej społeczności przeświadczenie, że do rozpoznania sprawy pokrzywdzonego doszło w warunkach nierespektowania zasady bezstronności.
    Nie ulega wątpliwości, że w takim wypadku sprawę powinien rozpoznać inny sąd okręgowy, bądź Apelacyjny. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby tym sądem był Sąd Okręgowy w Elblągu, z pewnością nie w Legnicy.
    Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze orzekając 26 razy nieuczciwie, bezprawnie nie poniósł z tego tytułu odpowiedzialności, a postanowienia krzywdzące stają się prawomocne.
    Już sama manipulacja ukierunkowania sprawy tylko na zmienioną sygnaturę I Co 154/20 wskazuje na niecne zamiary sędziów, ponieważ skarga dotyczy sprawy od chwili wszczęcia postępowania sygn. I Co 441/16 w dniu 26 listopada 2015 r.
    Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze ma współudział w terrorze państwowym skutkującym gehenną Grzegorza Niedźwieckiego i właśnie skargami na przewlekłość postępowania. Gdyby organ odwoławczy postąpił zgodnie z literą prawa dwanaście lat temu, tak jak Sąd Okręgowy w Tarnowie I Cz 44/06 lub Sąd Okręgowy w Elblągu I Cz 94/13, to do żadnych postępowań odwoławczych, skargowych i sfingowanych procesów karnych by nie doszło. Nie ma skutku bez przyczyny.
    To takie proste zaniechać znęcania się i zrzucić z siebie odpowiedzialność za współudział w obstrukcji, z pewnością zwolni to Sąd z zarzutów braku obiektywności. To jest jedyne rozwiązanie. Przynajmniej zachowajcie pozory przyzwoitości.

    Grzegorz Niedźwiecki
  • Wniosek o zajęcie się sprawą
    Programy:
    • Kasta
    • ALARM
    • Interwencje
    • Magazyn śledczy
    Minister Sprawiedliwości
    Krajowa Rada Prokuratorów
    Krajowa Rada Sądownictwa
    Izba Kontroli Nadzwyczajnej
    Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej


    Wniosek o zajęcie się sprawą

    Szanowni Państwo,
    Oglądam program „Kasta” i jestem zbulwersowany, czym kierują się funkcjonariusze i czyje zadania realizują wydając gangsterskie wyroki. Nasuwa się tylko jedno pytanie. Dlaczego tak się dzieje? Otóż dlatego, ponieważ nie ponoszą ani odpowiedzialności karnej, ani dyscyplinarnej za swoje czyny. Państwo w państwie funkcjonuje w najlepsze, winę za to ponosi rząd i władza ustawodawcza, która nie zamierza uchylić immunitetów ustawowych.
    Przedstawię tutaj patologię, jaka panuje w tzw. „Czerwonej dolinie”.
    W dniu 6 maja 2007 r. Prokurator Dorota Kaczmarczyk, postanowieniem 1 Ds. 1317/07, na podstawie art. 305 § 1, 2, 3 k.p.k. postanowiła odmówić wszczęcia dochodzenia w sprawie zawiadomienia FM „Ligęza” z dnia 31 marca 2007 r. o przestępstwie pomówienia, tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k., wobec stwierdzenia czynu ściganego z oskarżenia prywatnego i braku interesu społecznego objęcia ściganiem z urzędu tj. o czyn z art. 322 k.p.k.
    Firma Motoryzacyjna „Ligęza” Sp. z o.o. w Jeleniej Górze, w oparciu o fałsz materialny, złożyła prywatny akt oskarżenia i sprawa po roku kuriozalnych manewrów zakończyła się symbolicznym wyrokiem z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt II K 467/07.
    W dniu 3 września 2008 r., zapadł kapturowy wyrok cywilny I C 1062/08 o naruszenie dóbr osobistych, wydany z naruszeniem art. 11 k.p.c., który jest tak zwanym tytułem wykonawczym wykonania czynności zastępowalnej. Pominę w tym miejscu szczegóły procesu i fakt powzięcia wiedzy o wyroku dopiero po dwóch latach, bo nie jest to istotne.
    W dniu 10 listopada 2008 r. FM „Ligęza” sp. z o.o., jako wierzyciel, złożyła do organu egzekucyjnego, czyli Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, wniosek o wszczęcie egzekucji świadczenia niepieniężnego w trybie art. 1050 k.p.c.
    Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze i organ odwoławczy, mając na względzie stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone między innymi w uchwale z 28 czerwca 2006 r. (III CZP 23/06, Legalis Numer 74973), winien był oddalić wadliwą dyspozycję wierzyciela, tak jak to uczyniono w:
    Postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie I Cz 44 06
    Postanowienie Sądu Rejonowego w Bochni wzywające w trybie art. 1049 kpc I Co 508 06
    Postanowienie Sądu Rejonowego w Bochni umarzające postępowanie I Co 508 06
    Postanowienie Sądu Rejonowego w Ostródzie I Co 2801 12
    Postanowienie Sądu Okręgowego w Elblągu I Cz 94 13
    Postanowienie I Co 154 20 o oddaleniu wniosku wierzyciela

    Proszę zwrócić uwagę, że gdyby organ egzekucyjny oraz Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze przestrzegał zasad działania organów państwa i obowiązku przestrzegania prawa, w tym wykładni prawa, to nie byłoby żadnych postępowań odwoławczych, skargowych i sfingowanych procesów karnych, prowadzonych z naruszeniem Polskiej Karty Praw Ofiary. Sprawa zakończyłaby się dwanaście lat temu.
    Niestety, lokalny układ, działając w zmowie prokuratorsko-sędziowskiej, postanowił wbrew literze prawa uporczywie nękać „dłużnika” grzywnami w łącznej wysokości 27.100 zł i zamianą ich na 180 dni aresztu. Postanowił upokarzać Grzegorza Niedźwieckiego przez dwanaście lat. Postanowił uprawiać terror państwowy. Postanowiono odwrócić kota ogonem i za własne winy obarczyć ofiarę.
    • Lucyna Mikołajczak (Domagała) – Sędzia Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (I Co 3259/08)
    • Paweł Siwek – Sędzia Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (I Co 3259/08)
    • Paweł Woźniak – Sędzia Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (I Co 441/16)
    • Grzegorz Chojnacki – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze (3 Ds. 359/17)
    • Anna Surowiak – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze (3 Ds. 359/17)
    • Maciej Bogucki – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze (3 Ds. 183/18)
    • Grażyna Tygielska-Białek – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie (1 Ds. 535/19)
    • Kazimierz Chłopecki – Sędzia Sądu Rejonowego w Legnicy (II K 38/19)
    • Aneta Andel – Sędzia Sądu Rejonowego w Legnicy (II K 38/19)
    • Jacek Kielar – Sędzia Sądu Rejonowego w Złotoryi (II K 851/18)
    • Joanna Dworzycka-Skrobowska – Sędzia Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (II K 900/19)[1]

    Czynów z art. 226 § 1 k.k., art. 238 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 212 § 2 k.k. nie popełniono. Prokuratorzy i sędziowie nie tylko przekroczyli uprawnienia, dopuścili się niewłaściwej kwalifikacji prawnej czynu, ale zaprzeczyli faktom, pomylili ofiarę ze sprawcą.
    Wszystkie te zarzuty dotyczą czynów znieważenia funkcjonariusza publicznego podczas wykonywania obowiązków służbowych, znieważenia osoby fizycznej, fałszywego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa i zniesławienia, w związku z jednym i takim samym zdarzeniem, tj. wysłaniem słusznej krytyki za pośrednictwem wiadomości e-mail. Funkcjonariusze nie dogadali się, nie ustalili jednej linii działania.
    Pokrzywdzeni sędziowie (SSR Paweł Siwek), dopuścili się prowadzenia egzekucji czynność zastępowalnej, określonej w tytule wykonawczym I C 1062/08 (I Co 3259/08, I Co 441/16) z obrazą przepisów prawa (vide SN III CZP 23/06), w sposób upokarzający w trybie art. 1050 k.p.c. oraz poplecznictwa i niezasadnego oddalania skarg na przewlekłość postępowania egzekucyjnego z wyłącznej winy organu egzekucyjnego, z naruszeniem zasady iudex inhabilis.
    II S 11/16, II S 14/16, II S 22/16, II S 8/17, II S 11/17, II S 16/17, II S 22/17, II S 35/17, II S 41/17, II S 5/18, II S 6/18, II S 12/18, II S 14/18, II S 16/18, II S 21/18, II S 22/18, II S 33/18, II S 4/19, II S 8/19, II S 12/19, II S 14/19, II S 31/19, II S 34/19, II S 8/20, II S 13/20, II S 18/20
    SSO Wojciech Damaszko: II Cz 222/18, II Cz 260/18, II S 5/18, II S 12/18, II S 16/18, II S 21/18, II S 8/19, II S 12/19, II S 14/19
    II Cz 233/17, II Cz 675/17

    Niezależnie od naruszenia art. 5 Polskiej Karty Praw Ofiary (art. 2, art. 31 pkt 1 i 2, art. 32 Konstytucji RP, art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k., art. 49 § 1 k.p.k.).
    Nie można przerzucać odpowiedzialności za przestępstwo ze sprawcy na ofiarę. Nie można usprawiedliwiać przestępstwa tradycją, kulturą, stereotypami minimalizującymi winę sprawcy.
    Dopuszczono się naruszenia warunków odpowiedzialności karnej (art. 1 § 1 k.k.), w związku z brakiem czynu zabronionego (art. 115 § 1 k.k.).
    Zachodzi potrzeba uniewinnienia Grzegorza Niedźwieckiego oraz Tadeusza Gała i umorzenia postępowań z powodu oczywistego braku faktycznych podstaw oskarżenia.

    Kto ponosi winę za skutki wadliwie prowadzonej egzekucji? Organ egzekucyjny i skorumpowany układ. Nie ma skutku bez przyczyny. Sfingowane postępowania karne są pokłosiem nieoddalenia egzekucji dwanaście lat temu.

    Przejdźmy teraz do dyspozycyjnego prokuratora Anny Surowiak, która na zlecenie sędziów jeleniogórskich narzuciła pokrzywdzonemu Grzegorzowi Niedźwieckiemu adwokata z urzędu, aby przegapił jakieś terminy lub wnosił o łagodny wymiar kary. Problem w tym, że nie miała ku temu uprawnień, ponieważ nie zdało egzaminu uczynienie Grzegorza Niedźwieckiego niepoczytalnym, Biegli psychiatrzy, do których bezprawnie pozbawiając Grzegorza Niedźwieckiego wolności zawieźli, nie podzielili stanowiska pani prokurator i orzekli, że Grzegorz Niedźwiecki jest w pełni poczytalny i należało uchylić postanowienie o przyznaniu dyspozycyjnego adwokata.
    Pani Anna Surowiak poszła dalej. Przywłaszczyła cudze mienie w postaci komputera typu laptop o wartości 3.338 zł, będącego środkiem trwałym związku stowarzyszeń Trybunał Narodowy. Nie był on dowodem w sprawie, był całkiem nieprzydatny, a koszt naprawy wyniósł 400 zł i prokuratura odsyła pokrzywdzonego do sądu. Oczywiście według właściwości miejscowej, Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze.
    Pani Anna Surowiak prowadziła na zlecenie Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze sfingowane śledztwa 3 Ds. 359/17 – II K 1423/.18 – V KO 85/18 – II K 38/19.
    W ramach podzięki, Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze odwdzięczył się wyrokiem nakazowym na jej rzecz II K 900/19, sfingowanym przez prokurator z Dzierżoniowa Grażynę Tygielską-Białek, sygn. akt 1 Ds. 535/19.
    I tu dochodzimy do pewnego kuriozum. Sąd Rejonowy w Legnicy, wyrokiem bez udziału pokrzywdzonego II K 38/20, skazał Grzegorza Niedźwieckiego, który nie mógł się stawić na nielegalną rozprawę w dniu 24 września 2020 r. z racji kwarantanny covidovej, za czyn z art. 216 § 1 k.k. Szlachetna pani prokurator Anna Surowiak nie może się zgodzić z kwalifikacją prawną czynu i złożyła apelację w dniu 29 października 2020 r. od wyroku SSR Anety Andel.
    Problem w tym, że nie złożyła sprzeciwu od wyroku nakazowego z dnia 16 października 2019 r. na jej rzecz w sprawie II K 900/19, wydanego za takie samo zdarzenie w trybie art. 212 § 2 k.k. Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia? Kupiła tamten wyrok, mimo że mamy tu do czynienia z brakiem skargi uprawnionego oskarżyciela. Nie złożyła pani Anna Surowiak prywatnego aktu oskarżenia i zawiadomienia o przestępstwie z art. 212 § 2 k.k. z wnioskiem o wszczęcie dochodzenia z urzędu (vide postanowienie 1 Ds. 1317/07).

    Wszelkie wyroki karne przeciwko Grzegorzowi Niedźwieckiemu są nielegalne. Grzegorz Niedźwiecki jest ofiarą terroru państwowego i wadliwie prowadzonej egzekucji, a nie sprawca przestępstw.

    Art. 2. Ustawa o prokuraturze – Zadania prokuratury
    Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.

    Art. 1. KK – Warunki odpowiedzialności karnej
    § 1. Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.
    Art. 115. KK – Czyn zabroniony
    § 1. Czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej.
    Czyn w prawie karnym
    Polskie prawo karne jest prawem karnym czynu(1); tak więc tylko czyn może być podstawą odpowiedzialności, a jego brak wyklucza konieczność zastanawiania się nad innymi warunkami ponoszenia odpowiedzialności karnej.
    Art. 2. KPK – Cele postępowania karnego
    § 1. Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby:
    1) sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej, a osoba niewinna nie poniosła tej odpowiedzialności;
    2) przez trafne zastosowanie środków przewidzianych w prawie karnym oraz ujawnienie okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa osiągnięte zostały zadania postępowania karnego nie tylko w zwalczaniu przestępstw, lecz również w zapobieganiu im oraz w umacnianiu poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego;
    3) zostały uwzględnione prawnie chronione interesy pokrzywdzonego przy jednoczesnym poszanowaniu jego godności;
    4) rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.
    § 2. Podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne.

    Związek przyczynowy (zw. też związkiem przyczynowo-skutkowym) – jedna z przesłanek odpowiedzialności, obok bezprawności (działania lub zaniechania niezgodnego z prawem) i szkody (materialnej lub niematerialnej)[a]. Jest to związek pomiędzy dwoma stanami rzeczy w świecie zewnętrznym, w których jeden to przyczyna, a drugi to skutek. W uproszczeniu, można powiedzieć, że jest to związek pomiędzy zachowaniem się człowieka, bądź innym zdarzeniem będącym podstawą odpowiedzialności, a wynikłą z tego szkodą.
    Nie ma skutku bez przyczyny.
    Niezależnie od faktu, że czynów zarzucanych nie popełniono, to nawet gdyby istniały przesłanki procesów, to zgodnie z celami postępowania karnego, podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne, należy ujawnić okoliczności sprzyjające popełnieniu przestępstwa, w szczególności wyjaśnić przyczynę sporu.
    Przyczyną, czyli powodem procesów, jest upokarzanie Grzegorza Niedźwieckiego przez dwanaście lat prowadzeniem egzekucji czynności zastępowalnej sprzecznie z prawem, w trybie niedopuszczalnym (vide SN III CZP 23/06). Winę za procesy karne, ponosi wyłącznie organ egzekucyjny, czyli inicjator sfingowanych procesów karnych – Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze.

    Na koniec warto zwrócić uwagę, kto kogo znieważył (zasada winy).
    Fałsz intelektualny, nadużycie prawa podmiotowego, bezwzględna nieważność czynności prawnych SSO Wojciecha Damaszko w związku z tytułem wykonawczym I C 1062/08 (I Co 3259/08, I Co 441/16)
    1) II Cz 222/18
    2) II Cz 260/18
    3) II S 5/18
    4) II S 12/18
    5) II S 16/18
    6) II S 21/18
    7) II S 8/19
    8) II S 12/19
    9) II S 14/19

    Dane dotyczą okresu za lata 2017 do 2019.
    II K 1423/18 (3 Ds. 359/17) Art. 48. Wyłączenie sędziego z mocy ustawy (iudex inhabilis)

    Wnoszę o zajęcie się tą sprawą, ponieważ jest to wierzchołek góry lodowej tej patologii.

    Grzegorz Niedźwiecki

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30