Gorące tematy: Wybory 2020 Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
287 postów 188 komentarzy

Ciekawe czy pozbawią mnie wolności

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Dziś ma się odbyć posiedzenie w przedmiocie wniosku Kuratora o zarządzenie wyroku 6 miesięcy więzienia. Sprawa nadaje się do Izby Dyscyplinarnej, o czym poinformowałem ministra M. Wójcika, posłów P. Czarnka, D. Milewskiego, J. Ozdobę oraz „Kastę”.

 

Sąd Rejonowy w Złotoryi

Prokuratura Krajowa

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

 

Dotyczy: II K 851/18, II Ko 2312/19, II Ko 2313/19

 

Stanowisko

 

Posiedzenie w przedmiocie rozpoznania wniosku Kuratora o zarządzenie wykonania wyroku pozbawienia wolności w sprawie II K 851/18 jest bezprzedmiotowe, jest nielegalne. Sąd Rejonowy w Złotoryi nie dysponuje tytułem wykonawczym w postaci wyroku sądu odwoławczego, utrzymującego w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji.Postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne. Niemerytoryczny i wadliwy wyrok pierwszej instancji ogłoszony skrycie w dniu 28 lutego 2019 r. nie miał prawa się uprawomocnić. Ogłoszenie i uprawomocnienie kapturowego wyroku było przekroczeniem uprawnień.

Zarzuty

1.      Czynów określonych w akcie oskarżenia nie popełniono.

2.      Apelacja złożona zgodnie z ustawą w dniu 8 kwietnia 2019 r. wraz z uzasadnieniem w myślart. 445 k.p.k., pięć dni od doręczenia wyroku nie została rozpoznana. Sąd nie zagwarantował oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych. Postępowanie II K 851/18 jest w toku.

Wnioski

1.      Rozpoznanie apelacji złożonej zgodnie z ustawą, bądź

2.      Wznowienie postępowania II K 851/18 w związku z rażącą obrazą przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego – skierowanie sprawy na posiedzenie w przedmiocie umorzenia postępowania ze względu na negatywne przesłanki procesowe, na podstawieart. 17 § 1 pkt 1 i 9 k.p.k.

 

Uzasadnienie

Ad 1.

Sprawa dotyczy postępowania egzekucyjnego I Co 3259/08 przeprowadzonego sprzecznie z prawem. Organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne w trybie niedopuszczalnym na podstawie art. 1050 k.p.c. (vide uchwałaSN III CZP 23/06) i pokrzywdzony miał prawo do wyrażenia krytyki w tej materii. Przyczyna sfingowanego procesu karnego (obstrukcja) trwa, a wyrok bezprawnie zapadł. Oskarżenie z art. 226 § 1 k.k. było niedopuszczalne, ponieważ nie zaistniały dwa czynniki łącznie – zbieżność czasowa i miejscowa czynu (vide wyrokiem TKP 3/06 i uchwała SNI KZP 8/12). Oskarżenie z art. 238 k.k. również było przekroczeniem uprawnień, ponieważGrzegorz Niedźwiecki nie złożył w dniu 24 lipca 2018 r. fałszywego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa spełniającego elementy pisma procesowego w myślart. 219 § 1 pkt 4 k.p.k. Prokuratura winna była wezwać osobę wysyłającą wiadomość e-mail do uzupełnienia braków formalnych, pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne (art. 120 § 2 k.p.k.). Nie było podstaw obiektywnych i prawnych do wniesienia aktu oskarżenia.

Załączniki:

1.      Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r.,III CZP 23/06,

2.      Wezwanie Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze z dnia 13 stycznia 2020 r. do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego.

Ad 2.

Sąd Rejonowy w Złotoryi niedopełnił obowiązku przeprowadzenia postępowania dowodowego celem rozpoznania wniosku oskarżonego o umorzenie postępowania. Określenie w protokole rozprawy głównej, że wniosek był przedwczesny było oszustwem, było obejściem prawa. Wyrok zapadł bez procesu.

Sąd Rejonowy w Złotoryi nie podał na wezwaniu z dnia 10 stycznia 2019 r. na rozprawę główną (nie na ogłoszenie wyroku), czy stawiennictwo oskarżonego jest obowiązkowe i nie uprzedził o skutkach niestawiennictwa (art. 129 § 1 k.p.k.).

Sąd Rejonowy w Złotoryi nie zagwarantował oskarżonemu broniącemu się bez adwokata realizacji uprawnień procesowych. Nie poinformował oskarżonego o ogłoszeniu wyroku i nie pouczył go o przysługującym prawie (art. 100 § 8 k.p.k.).

Sąd Rejonowy w Złotoryi nie zawiadomił prokuratora, a także stron o przyjęciu apelacji i nie przekazał jej niezwłocznie sądowi odwoławczemu (art. 448 § 1 k.p.k.).

Sąd Rejonowy w Złotoryi nie wydał zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego (art. 429 § 1 k.p.k.). Na zarządzenie odmawiające przyjęcia środka odwoławczego przysługiwało zażalenie (art. 429 § 2 k.p.k.).

Sąd Rejonowy w Złotoryi procedował po złożeniu apelacji na niewnioskowanych wnioskach, na fikcyjnych wnioskach. To była iluzja procesowa. Oskarżony wskazywał w zażaleniach, że postępowania są bezprzedmiotowe, wnosił o wszczęcie postępowania apelacyjnego. Postępowanie karne II K 861/18 jest w toku, Sąd nie miał prawa uprawomocnić wyroku I instancji.

Sąd Rejonowy w Złotoryi dopuścił się rażącej obrazy przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, nie powinien w ogóle orzekać we własnej sprawie. Tym bardziej, że sprawa dotyczy przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza tego sądu. W postępowaniu karnym II K 851/18 naruszono prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPCz).

 

Załączniki:

3.      Wstępna apelacja z dnia 4 kwietnia 2019 r.

4.      Apelacja wraz z uzasadnieniem z dnia 8 kwietnia 2019 r.

5.      Wniosek z dnia 23 lipca 2019 r. o doręczenie kopii pięciu pism procesowych oskarżonego, w tym: zawiadomienia formalnego o przestępstwie, postanowienia o oddaleniu wniosku oskarżonego o umorzenie postępowania, wniosku o przywrócenie terminu do złożenia apelacji, wniosku o przywrócenie terminu o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem[1].

6.      Wniosku dnia 6 sierpnia 2019 r. o doręczenie kopii zarządzenia odmawiającego przyjęcia apelacji złożonej dnia 8 kwietnia 2019 r.

7.      Żądanie rozpatrzenia apelacji w sprawie II K 851/18 z dnia 28 stycznia 2020 r.

 

Niezależnie od faktu, że wyrok w sprawie II K 851/18 wydano bez przyczyny i z naruszeniem szeregu norm prawa procesowego oraz prawa materialnego, to popełniono delikatnie mówiąc falstart. Przyczyna procesu bowiem trwa, a wyrok wydano. Grzegorz Niedźwiecki pozyskawszy nowe okoliczności w sprawie (orzeczenia sądów powszechnych, świadczące o dyskryminacji i nierównym traktowaniu), złożył w dniu 23 stycznia 2020 r. wniosek o wznowienie postępowania I Co 3259/08 (w załączeniu), w związku z prowadzeniem przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze egzekucji w błędnej kwalifikacji prawnej (videSN III CZP 23/06).

Mając na uwadze powyższe, wnoszę jak w petitum (verte).

Nie zagwarantowano oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych

 

Postępowanie II K 851/18Sądu Rejonowego w Złotoryi jest w toku, żądam rozpatrzenia apelacji złożonej zgodnie z ustawą, pięć dni od doręczenia wyroku, dnia 8 kwietnia 2019 r.

Art. 445. KPK – Termin do wniesienia apelacji

 

Wyrok ogłoszony w tajemnicy na pierwszej rozprawie głównej dnia 28 lutego 2019 r. jest nieprawomocny. Jeżeli jest prawomocny, to nielegalnie, z naruszeniem norm prawa procesowego, niedopełnieniem obowiązków i przekroczeniem uprawnień.

 

Dopuszczono się rażącej obrazy przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego, nie zagwarantowano oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych. Wyrok wydano bez procesu, nie wyjaśniono okoliczności faktycznych sprawy.

Wysłanie w dniu 24 lipca 2018 r. słusznej krytyki na temat prowadzenia przez sędziego prowadzącego egzekucji czynności zastępowalnej w niedopuszczalnym trybie (videSN III CZP 23/06) pocztą e-mail, nie zawierało elementów pisma procesowego i nie podlegało kwalifikacji prawnej czynu określonego wart. 238 k.k.

Art. 119. KPK – Elementy pisma procesowego

Art. 1. KK – Warunki odpowiedzialności karnej

 

Na wezwaniu z dnia 10 stycznia 2019 r. na rozprawę główną (nie na ogłoszenie wyroku), nie było określenia czy stawiennictwo jest obowiązkowe i o skutkach niestawiennictwa.

Art. 129. KPK – Elementy wezwania i zawiadomienia

Art. 117. KPK – Udział uprawnionego w czynności procesowej

 

Podczas przewodu sądowego w dniu 28 lutego 2019 r. dopuszczono się rażącej obrazy przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego.

Poświadczono nieprawdę, iż przedwczesne jest rozpatrywanie wniosku pokrzywdzonego o umorzenie postępowania, nie badając w ogóle tego wniosku, ogłaszając wyrok na pierwszej rozprawie głównej z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów.

Art. 7. KPK – Zasada swobodnej oceny dowodów

Zasada prawdy materialnej

Sformułowana wart. 2 § 2 k.p.k. zasada prawdy materialnej wprowadza w procesie karnym wymóg opierania wszelkich rozstrzygnięć na zgodnych z prawdą ustaleniach faktycznych, przez które rozumie się ustalenia udowodnione, czyli takie, gdy w świetle przeprowadzonych dowodów fakt przeciwny dowodzonemu jest niemożliwy lub wysoce nieprawdopodobny. Obowiązek udowodnienia odnosić należy jednak tylko do ustaleń niekorzystnych dla oskarżonego, jako że on sam korzysta z domniemania niewinności (art. 5 § 1 k.p.k.), a niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na jego korzyść (art. 5 § 2 k.p.k.). Ze względu na te zasady wydanie wyroku uniewinniającego jest konieczne zarówno wówczas, gdy wykazano niewinność oskarżonego, jak i wtedy - co chyba częściej ma miejsce - gdy nie udowodniono, że jest on winny popełnienia zarzucanego mu czynu przestępnego. W tym ostatnim wypadku wystarczy zatem, że twierdzenia oskarżonego, negujące tezy aktu oskarżenia, zostaną uprawdopodobnione. Wyrok uniewinniający musi jednak zapaść również i w takiej sytuacji, gdy wskazywana przez oskarżonego teza jest co prawda nieuprawdopodobniona, ale też nie zdołano udowodnić mu sprawstwa i winy. Należy podkreślić, że walor prawny uniewinnień z różnych powodów jest taki sam, ponieważ polskie prawo karnoprocesowe nie przewiduje tzw. wyroków pośrednich, czyli pozostawiających daną osobę w stanie ciągłego podejrzenia (absolutio ab instantia).

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2008 r., sygn. III KK 484/07

 

Po zamknięciu przewodu sądowego nie było głosów końcowych stron.

Art. 406. KPK – Kolejność głosów po zamknięciu przewodu sądowego

Nie było narady sądu (patrz protokół rozprawy głównej).

Art. 408. KPK – Narada sądu

 

Zaniechano obciążenia „skazanego” opłatą i kosztami sądowymi, co jest kuriozum. Było to uśpienie oskarżonego i naruszenie obowiązku pouczenia oskarżonego co do przysługujących uprawnień oraz niezwłocznego doręczenia orzeczenia podmiotom uprawnionym do zaskarżenia.

Art. 16. KPK – Pouczanie i informowanie uczestników postępowania

Art. 100. KPK – Ogłaszanie i doręczanie orzeczeń i zarządzeń

 

Niezależnie od powyższego, oskarżony złożył zgodnie z literą prawa apelację w dniu 8 kwietnia 2019 r. Nie zawiadomiono prokuratora oraz obrońców i pełnomocników, a także stron o przyjęciu apelacji i nie przekazano jej niezwłocznie sądowi odwoławczemu.

Art. 448. KPK – Zawiadomienie o przyjęciu apelacji

 

Nie wydano zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego, na które przysługuje zażalenie.

Art. 93. KPK – Postanowienia, zarządzenia i polecenia

Art. 429. KPK – Odmowa przyjęcia środka odwoławczego

 

Każdemu przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, przysługuje prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania. Prawo to jest fundamentalną zasadą procesu karnego w demokratycznym państwie prawnym. Prawo do obrony, podobnie jak zasady wynikające z art. 42 ust. 1, ma szeroki zakres i dotyczy wszelkich postępowań o charakterze represyjnym oraz wszelkich ich etapów: począwszy od wszczęcia (przedstawienia zarzutów), aż do jego prawomocnego zakończenia, a także postępowań po uprawomocnieniu się wyroku, w tym postępowania wykonawczego.

Art. 6. KPK – Zasada prawa do obrony

Art. 42 ust. 2 Konstytucji – Prawo do obrony, domniemanie niewinności ...

 

Postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne.

Art. 176. Konstytucji – Zasada dwuinstancyjnego postępowania

Każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji.

Art. 78. Konstytucji – Prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji

Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom przysługuje apelacja.

Art. 444. KPK – Podmioty uprawnione do wniesienia apelacji

Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji przysługuje środek odwoławczy stronom oraz innym osobom wskazanym w przepisach ustawy.

Art. 425. KPK – Odwołanie od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej

Art. 2. Konstytucji – Zasada demokratycznego państwa prawnego

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Art. 7. Konstytucji – Zasady działania organów państwa

Każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 83. Konstytucji – Obowiązek przestrzegania prawa

Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych.

Art. 30. Konstytucji – Zasada ochrony godności człowieka

1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Art. 32. Konstytucji – Zasada równości obywatela wobec prawa

Nikt nie może być poddany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu. Zakazuje się stosowania kar cielesnych.

Art. 40. Konstytucji – Zasada zakazu tortur

1. Każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej.

2. Ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw.

Art. 77. Konstytucji – Prawo do wynagrodzenia szkody

1. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiązkach o charakterze cywilnym albo o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej. Postępowanie przed sądem jest jawne, jednak prasa i publiczność mogą być wyłączone z całości lub części rozprawy sądowej ze względów obyczajowych, z uwagi na porządek publiczny lub bezpieczeństwo państwowe w społeczeństwie demokratycznym, gdy wymaga tego dobro małoletnich lub gdy służy to ochronie życia prywatnego stron albo też w okolicznościach szczególnych, w granicach uznanych przez sąd za bezwzględnie konieczne, kiedy jawność mogłaby przynieść szkodę interesom wymiaru sprawiedliwości.

2. Każdego oskarżonego o popełnienie czynu zagrożonego karą uważa się za niewinnego do czasu udowodnienia mu winy zgodnie z ustawą.

3. Każdy oskarżony o popełnienie czynu zagrożonego karą ma co najmniej prawo do:

a) niezwłocznego otrzymania szczegółowej informacji w języku dla niego zrozumiałym o istocie i przyczynie skierowanego przeciwko niemu oskarżenia;

b) posiadania odpowiedniego czasu i możliwości do przygotowania obrony;

c) bronienia się osobiście lub przez ustanowionego przez siebie obrońcę, a jeśli nie ma wystarczających środków na pokrycie kosztów obrony - do bezpłatnego korzystania z pomocy obrońcy wyznaczonego z urzędu, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości;

d) przesłuchania lub spowodowania przesłuchania świadków oskarżenia oraz żądania obecności i przesłuchania świadków obrony na takich samych warunkach jak świadków oskarżenia;

e) korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie rozumie lub nie mówi językiem używanym w sądzie.

Art. 6. EKPCz – Prawo do rzetelnego procesu sądowego

 

Postępowanie II K 851/18Sądu Rejonowego w Złotoryi jest bezprawne, nielegalne i nieprawomocne.

 

Oczekuję zaprzestania terroru państwowego, dyskryminacji i nierównego traktowania.

Oczekuję rozliczenia przyczyny procesów, naprawienia szkody i zaprzestania represji (I Co 3259/08, I Co 441/16I Co 154/20w zw. z uchwałąSN III CZP 23/06).

https://socjolog61.neon24.pl/post/153495,jestescie-oprawcami-a-nie-sedziami

 

Tan, kto pozbawi mnie wolności, będzie podlegał karze pozbawienia wolności do lat 10, tj. odpowie za czyn zart. 189 § 2 k.k.

 

Dodatkowe załączniki:

9.      Żądanie zaprzestania terroru z dnia 7 lutego 2020 r.,

10.   Okoliczności sprawy II K 851/18 trwają, a wyrok wydano – analiza,

11.   Terror państwowy – wniosek do Kierownictwa Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 6 marca 2020 r.,

12.   Postanowienie w sprawie prowadzenie egzekucji czynności zastępowalnej zgodne z uchwałąSN III CZP 23/06,

13.   Wniosek z dnia 27 grudnia 2019 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o zastosowania prawa łaski,

14.   Art. 100 § 8 KPK – Ogłaszanie i doręczanie orzeczeń i zarządzeń,

15.   Status pokrzywdzonego x 2.

 

 

Pokrzywdzony

Grzegorz Niedźwiecki



[1] Zważyć należy, że wnioskowanych kopii pism procesowych oskarżony nie otrzymał, ponieważ pisma takie w ogóle nie istniały. Sąd orzekał w oparciu o fikcyjne zawiadomienia i wnioski. Postanowień i zarządzeń Sąd nie wydał, czym naruszył prawo procesowe oraz prawo do obrony.

 

KOMENTARZE

  • Grzegorz Niedźwiecki
    Powodzenia.
  • Nie czytałem uważnie wczesnych wpisów na pańskim blogu.
    Ale z treści późniejszych widzę że chodzi o wierzytelność.
    W wypadku tego typu spraw (niestety) strona wierzyciela po pewnym czasie nie chce już pieniędzy. Chce tylko zemsty.
    A Sąd nie ma być Organem Zemsty.
    Ja tu widzę typowy przykład "postępowania" na "kumornika".
    Ponoć Państwem Prawa jesteśmy.
    Takie rzeczy nie miały miejsca nawet wtedy gdy Offenbach uciekał przez okno przed windykatorami a komornik usiłował mu okazać pozew o zapłatę.
    Coś, czego do dziś nie możemy doczekać się w Państwie Prawa.
    Dwa tygodnie i gotowy jesteś. Wystarczy polecony. Do kogo, nieważne.
    Tu przykład z czasów słusznie minionych- rządów Koalicji Kolesiów.
    Pan, hmmm, nazwijmy go Mirosław miał hurtownię spożywki.
    Dzięki własnemu transportowi(wziął w leasing kilka busów) dostarczał "na telefon" zamówione towary a kierowcy na miejscu fakturowali je z laptopów i drukarek w kabinach.
    Taki konkurent bardzo uwierał miejscowemu potentatowi "umocowanemu" w t.zw. środowisku.
    Coś musiał zrobić a przecież nie był skłonny rozbestwiać sklepikarzy. Przyjeżdżali po towar i gites. Tylko ten wredny nowy...
    Po jakichś czterech miesiącach pan Mirosław ze zdumieniem zauważył że jego konta zablokowano.
    Najpierw z księgowym odbył gorączkowe biegi po bankach.
    Okazało się że na wniosek wierzyciela dokonał tego kumornik z drugiego końca Polski.
    Pan Mirosław wziął "pod pachę" księgowego z papierowymi wydrukami wpływów i wypłat i na złamanie karku pojechali.
    Tam musieli odsiedzieć swoje w poczekalni i dowiedział się że...
    Jest dłużny firmie leasingowej za cały czas t.j. w sumie około pół roku za niezapłacone raty leasingu jednego busa dostawczego.
    Czyli wyłudził.
    Po sprawdzeniu dokumentacji wyszło że kumornik wysyłał pisma do człowieka o takim samym imieniu i nazwisku jak nasz bohater.
    Ten po prostu wyrzucał awiza widząc że za nazwiskiem jest nazwa firmy. On zaś żadnej firmy nie miał, proste?
    Najgorsze było to, że owa zaległość w firmie leasingowej powstała "przez pomyłkę". Całkiem przypadkowo w dokumentacji zdwojono mu jeden z busów. I całkiem przypadkowo właściciel owej firmy był bliskim kolegą no, kogo?
    Właśnie, owego miejscowego potentata hurtu.
    Ale ta wiadomość podana przez pana Mirosława została od razu dziwnymi kanałami podchwycona przez dotąd życzliwego leasingowca.
    I bach, pozew o zniesławienie. Od tej pory "urażony" nie chciał ugody w tej sprawie oraz odwlekał wyprostowanie dokumentacji przesłanej do kumornika.
    Czyli zaczęła się typowa zemsta miejscowego układu.
    A kumornik z drugiego końca Polski oficjalnie wplątany, oficjalnie dalej prowadził postępowanie.
    Jak łatwo przewidzieć, zanim udało się cokolwiek odkręcić, niezapłacone raty spowodowały odebranie busów.
    Dostawcy nie chcieli dostarczać towaru, pracownicy jeszcze jakiś czas liczyli na wypłaty. Odeszli.
    Adwokat pana Mirosława przewidywał najmniej rok na odkręcenie tego wszystkiego.
    Ten pier..nął wszystko i wyjechał do GB. Z solenną obietnicą- w tenkraju już nigdy nie będzie sam prowadził żadnych biznesów.
    Śmiem podejrzewać- takich wypadków było i jest znacznie więcej.
    Wszyscy czyści. Tylko jeden zrujnowany.
  • Z ostrożności procesowej
    Wniosek
    o wznowienie postępowania karnego II K 851/18

    Wnoszę o:
    1. uchylenie wyroku ogłoszonego w tajemnicy dnia 28 lutego 2019 r.
    2. umorzenia postępowania karnego wydanego z rażącym naruszeniem prawa na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.

    Zważywszy, że Sąd Rejonowy w Złotoryi nie uznaje zasad działania organów państwa, praworządności i obowiązku przestrzegania prawa oraz faktu nieprawomocności wyroku pierwszej instancji doręczonego oskarżonemu dnia 3 kwietnia 2019 r. w sprawie II K 851/18, nie legitymizując się jednocześnie wyrokiem sądu odwoławczego, utrzymującym w mocy wyrok sądu I instancji i zarządzeniem odmawiającym przyjęcie środek odwoławczy oskarżonego w trybie art. 429 § 1 k.p.k., wnoszę o wznowienie postępowania.
    O przesłankach obligatoryjnego wznowienia postępowania, z art. 540 § 1 pkt 2a) k.p.k. oraz o wydaniu i uprawomocnieniu wyroku z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego, w tym wadzie ogłaszania i doręczania orzeczeń i zarządzeń (art. 100 § 8 k.p.k.), wiedzę powziąłem trzy tygodnie temu.
    Art. 540. Przesłanki obligatoryjnego wznowienia postępowania
    § 1. Postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli:
    2) po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody wskazujące na to, że:
    a) skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze,

    Oskarżenie z art. 226 § 1 k.k. było niedopuszczalne, ponieważ nie zaistniały dwa czynniki łącznie – zbieżność czasowa i miejscowa czynu (vide wyrokiem TK P 3/06 i uchwała SN I KZP 8/12). Oskarżenie z art. 238 k.k. również było przekroczeniem uprawnień, ponieważ Grzegorz Niedźwiecki nie złożył w dniu 24 lipca 2018 r. fałszywego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa spełniającego elementy pisma procesowego w myśl art. 219 § 1 pkt 4 k.p.k. Prokuratura winna była wezwać osobę wysyłającą wiadomość e-mail do uzupełnienia braków formalnych, pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne (art. 120 § 2 k.p.k.). Nie było podstaw obiektywnych i prawnych do wniesienia aktu oskarżenia.

    Szczegółowe uzasadnienie
    • stanowi 18 załączonych pism procesowych, wymienionych w stanowisku z dnia 10 marca 2020 r..
  • Prezes Sądu Rejonowego w Złotoryi
    Skarga
    na obstrukcję SSR Jacka Kielara w przedmiocie zajęcia stanowiska na temat zaopiniowania wniosku do Prezydenta Rzeczypospolitej o zastosowanie prawa łaski w sprawie II K 851/18 (II Ko 2312/19).

    Wnoszę o:
    1. Wyłączenie Sędziego Jacka Kielara od orzekania w sprawach z moim udziałem,
    2. Przekazania niezwłocznie wniosku z dnia 27 grudnia 2019 r. o zastosowanie aktu łaski do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

    Akt łaski jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia od nielegalnego wyroku, który tylnymi drzwiami wydał SSR Jacek Kielar. Jest rzeczą niedopuszczalną, żeby okoliczności aktu łaski badał winowajca. Inną sprawą jest przewlekanie sprawy, poprzez zwracanie się do Krajowego Rejestru Karnego o doręczenie karty karnej Grzegorza Niedźwieckiego. Sędzia Jacek Kielar termin następnego posiedzenia wyznaczył na dzień 9 kwietnia 2020 r., mimo iż kartę karną można uzyskać w 24 h z System e-KRK.
    Ponadto, że kwestię tą, to może badać organ odwoławczy, czyli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, a nie ten, kto bezprawnie umieścił pokrzywdzonego jako skazanego w KRK. Trzecią negatywną rzeczą, jest fakt, że Grzegorz Niedźwiecki zainicjował pozew cywilny w dniu 19 czerwca 2019 r. przeciwko dopuszczającemu się dyskryminacji w związku z przekroczeniem uprawnień sędziemu Jackowi Kielarowi
    Niezależnie od tego, że Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, to SSR Jacek Kielar jest wyłączony w trybie iudex inhabilis z mocy prawa, ponieważ sprawa dotyczy tego sędziego bezpośrednio.
    Mając na uwadze powyższe, wnoszę dla dobra wymiaru sprawiedliwości jak na wstępie.

    Grzegorz Niedźwiecki
  • PRODUCENCI PRZESTĘPCÓW (PP5) Sodoma Złotoryja – nieprawomocny wyrok II K 851/18
    https://www.youtube.com/watch?v=fCVan9M7zr4&t=950s
  • Zawiadomienie
    Jelenia Góra, dnia 11 marca 2020 r.
    Grzegorz Niedźwiecki
    ul. Działkowicza 19
    58-506 Jelenia Góra

    Prokurator Generalny
    Minister Sprawiedliwości
    Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
    Sąd Najwyższy
    Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego
    Izba Kontroli Nadzwyczajnej
    Krajowy Rejestr Karny
    Krajowa Rada Sądownictwa
    Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej IX Wydział Gospodarczy KRS 0000600596 (11188/19/983)
    Sąd Okręgowy we Wrocławiu XI Wydział Gospodarczy Odwoławczy, sygn. akt XI Ga 72/20 AB-M

    Zawiadomienie
    Prezes Sądu Rejonowego w Złotoryi Michał Misiak niedopełnił obowiązku i poświadczył nieprawdę w piśmie do dziennikarki Krystyny Górzyńskiej.

    Grzegorz Niedźwiecki nie jest prawomocnie skazany w sfingowanej sprawie II K 851/18. Fałszywie oskarżony złożył w dniu 8 kwietnia 2019 r. zgodnie z ustawą (art. 445 k.p.k.) pięć dni od daty doręczenia wyroku Sądu Rejonowego w Złotoryi apelację i czeka na jej rozpatrzenie.
    Sąd Rejonowy w Złotoryi nie posiada tytułu natychmiastowej wykonalności w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy utrzymującego w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji.
    Sąd Rejonowy w Złotoryi niedopełnił obowiązku wydania w myśl art. 448 § 1 k.p.k. zawiadomienia o przyjęciu apelacji i przekazaniu jej niezwłocznie sądowi odwoławczemu.
    Prezes Sądu Rejonowego w Złotoryi Michał Misiak niedopełnił obowiązku wydania zarządzenia w myśl art. 429 § 1 k.p.k. odmawiającego przyjęcia środka odwoławczego, na które przysługuje zażalenie.
    Naruszono prawo do obrony i do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPCz).
    Nieprawdą jest, że oskarżony bez usprawiedliwienia nie stawił się na rozprawę główną (nie na ogłoszenie wyroku) w dniu 28 lutego 2019 r. Grzegorz Niedźwiecki wnosił o odroczenie rozprawy i skierowanie sprawy na posiedzenie w przedmiocie umorzenia postępowania ze względu na negatywne przesłanki procesowe. Sąd zaniechał rozpatrzenia niniejszych wniosków i dopuścił się fałszu intelektualnego, pisząc w protokole rozprawy ekspresowej, że wniosek o umorzenie postępowania jest przedwczesny.
    Prezes Sądu Rejonowego w Złotoryi Michał Misiak skłamał, że sędzia sądu powszechnego może orzekać dowolnie i korzystając z instytucji niezawisłości nie podlega żadnej kontroli. Otóż podlega jak każdy człowiek kontroli formalnej, etycznej i regulaminowej oraz karnej (art. 304 k.p.k.), a wyroki muszą być merytoryczne i zgodne z faktami, przepisami i sumieniem.
    Wyrok w sprawie II K 851/18 jest nielegalny i nieprawomocny oraz wydany z rażącym naruszeniem Polskiej Karty Praw Ofiary, Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i Powszechnej deklaracji praw człowieka. Wyrok został wydany na zlecenie, jak za najgorszych czasów PRL. Równie dobrze, można mi było przypisać gwałt.
    Proces karny prowadzony był w odwrotnym kierunku. Oskarżono ofiarę dwunastoletniego terroru psychicznego i upokarzania za winy sprawców. Przyczyną procesu karnego, jest prowadzenie egzekucji czynności zastępowalnej w niedopuszczalnym trybie. Sprawa dotyczy postępowania egzekucyjnego I Co 3259/08 przeprowadzonego sprzecznie z prawem. Organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne w trybie niedopuszczalnym na podstawie art. 1050 k.p.c. (vide uchwała SN III CZP 23/06) i pokrzywdzony miał prawo do wyrażenia krytyki w tej materii. Krytyki, drogą elektroniczną.
    Przyczyna sfingowanego procesu karnego (obstrukcja) trwa, a wyrok bezprawnie zapadł. Oskarżenie z art. 226 § 1 k.k. było niedopuszczalne, ponieważ nie zaistniały dwa czynniki łącznie – zbieżność czasowa i miejscowa czynu (vide wyrokiem TK P 3/06 i uchwała SN I KZP 8/12). Oskarżenie z art. 238 k.k. również było przekroczeniem uprawnień, ponieważ Grzegorz Niedźwiecki nie złożył w dniu 24 lipca 2018 r. fałszywego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa spełniającego elementy pisma procesowego w myśl art. 219 § 1 pkt 4 k.p.k. Prokuratura winna była wezwać osobę wysyłającą wiadomość e-mail do uzupełnienia braków formalnych, pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne (art. 120 § 2 k.p.k.). Nie było podstaw obiektywnych i prawnych do wniesienia aktu oskarżenia oraz do skazania.
    Sąd zaniechał wyjaśnienia przyczyn procesu i zbadania okoliczności sprawy. Przyczyna trwa (I Co 3259/08, I Co 441/16 – I Co 154/20), a wyrok wydano i nielegalnie uprawomocniono. Sprawcy stosują nadal terror państwowy.
    Wyrok został wydany na zasadzie pokaż mi człowieka, a paragraf się znajdzie.
    Wyrok jest nielegalny i nieprawomocny. Wyrok pierwszej instancji nie może się sam uprawomocnić (art. 176 konstytucji), chyba że oskarżony zaniecha prawa procesowego. Oskarżony nie zaniechał prawa procesowego, jak tylko się dowiedział o kapturowym wyroku, to złożył apelację.
    To sąd nie zagwarantował oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych.
    Dyspozycyjny sędzia naruszył wszelkie normy prawa procesowego w stosunku do oskarżonego broniącego się bez adwokata. Począwszy od zawiadomienia o pierwszej rozprawie głównej z dnia 10 stycznia 2019 r., na którym zabrakło niezbędnych elementów w postaci informacji, czy stawiennictwo jest obowiązkowe i uprzedzenia o skutkach niestawiennictwa.
    Naruszono przepis art. 129 § 1 k.p.k.
    Zgodnie z art. 117 § 3 k.p.k. W razie niestawiennictwa strony, obrońcy lub pełnomocnika, których stawiennictwo jest obowiązkowe, czynności procesowej nie przeprowadza się.
    Niezależnie od powyższego, przepisy wstępne kodeksu postępowania karnego, jednoznacznie normują prawa i obowiązki stron oraz uczestników postępowania, w tym cele postępowania karnego, zasadę obiektywizmu, zasadę domniemania niewinności, zasadę prawa do obrony, do oceny dowodów, oraz pouczeń i informowania uczestników postępowania (art. 16 k.p.k.), a także ogłaszania i doręczania orzeczeń i zarządzeń.
    Sędzia prowadzący postępowanie karne naruszył przepis art. 100 § 8 k.p.k. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia i zarządzenia należy pouczyć uczestników postępowania o przysługującym im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie lub zarządzenie nie podlega zaskarżeniu.
    Wyrok ogłoszony potajemnie dnia 28 lutego 2019 r. jest nielegalny i nieprawomocny, czekam na rozpatrzenie apelacji, bądź wydanie zarządzenia odmawiającego przyjęcia środka odwoławczego złożonego dnia 8 kwietnia 2019 r.
    Zwolnienie z opłat i kosztów sądowych „skazanego” nie było przypadkowe, ani pomocą prawną. Było uśpieniem, nielegalnym uprawomocnieniem wyroku pierwszej instancji. Sąd dopuścił się manipulacji i niedopełnienia obowiązków (patrz protokół rozprawy głównej). Dopuścił się procedowania na fikcyjne wnioski o przywrócenie terminu do złożenia apelacji, czy doręczenie kopii wyroku wraz z uzasadnieniem, żeby konfabulować spóźnienie wniosków. Oskarżony nie składał takich wniosków, ponieważ nie musiał. Znał wady wyroku (Art. 1. KK – Warunki odpowiedzialności karnej) i go zaskarżył. Składanie wniosku o uzasadnienie jest prawem, ale nie obowiązkiem. Fikcyjne postępowania były bezprzedmiotowe, o czym oskarżone informował sąd w pismach zwrotnych.
    Po zamknięciu przewodu sądowego nie było głosów końcowych stron.
    Art. 406. KPK – Kolejność głosów po zamknięciu przewodu sądowego
    Nie było narady sądu.
    Art. 408. KPK – Narada sądu

    Sąd Rejonowy w Złotoryi dopuścił się stalinowskiego i nieprawomocnego wyroku. Naruszył konstytucyjne wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela. Naruszył godność pokrzywdzonego, w tym prawo do pracy na stanowiskach administracji biurowej, których warunkiem jest brak skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
    Sąd nielegalnie umieścił Grzegorza Niedźwieckiego w Krajowym Rejestrze Karnym i pozbawił go wielu uprawnień. Żądam naprawienia szkody, pod rygorem pozwu cywilnego o dyskryminacją w związku z nielegalnym skazaniem i niezagwarantowaniem oskarżonemu realizacji uprawnień procesowych.
    Uprawomocnienie prywatnego wyroku i zarejestrowanie Grzegorza Niedźwieckiego w rejestrze skazanych było przekroczeniem uprawnień, niedopełnieniem obowiązków oraz poświadczeniem nieprawdy.

    https://socjolog61.neon24.pl/post/153569,ciekawe-czy-pozbawia-mnie-wolnosci
    https://www.youtube.com/watch?v=fCVan9M7zr4&t=950s

    Grzegorz Niedźwiecki vel Tomasz Komenda
  • @brian 07:26:50
    https://bacologia.wordpress.com/2020/03/01/plusy-dodatnie-plusy-ujemne-jak-kasta-okradla-z-lekarstw-i-srodkow-na-zycie-3-letnie-dziecko-dwukrotnie/
  • @socjolog 21:27:23
    //Sąd Rejonowy w Złotoryi dopuścił się stalinowskiego i nieprawomocnego wyroku.//

    Och. Ja myślę, że sędziowie okresu "stalinowskiego" mogliby się poczuć urażeni takim stanowiskiem.
    O ile mi wiadomo, to oskarżeni podczas procesów w tamtych czasach byli obecni podczas całego przewodu sądowego i mieli możliwość się bronić.
    Czy wyroki zapadały sprawiedliwe, to inna kwestia.

    Bardzo to niesprawiedliwe porównywać tamte sądy z dzisiejszym bandyckim demokratycznym bezprawiem, które stosuje reguły MAFIJNE, gdzie wyroki zapadają bez wiedzy oskarżonego/skazanego.
  • @Kmieć 08:38:35
    Kmieciu... Zostaw tego głupca w spokoju... Nie widzisz, że ma nas gdzieś?
  • @Franek Ganek 09:38:02
    Panie Franku.

    Nie wiem, czy to jest głupiec.
    Opisał pewną sprawę, która w rzeczywistości III RyPy nie jest odosobnioną, i która pokazuje stan absolutnego bezprawia, a raczej bandyckiego talmudycznego prawa.

    To że na koniec posłużył się tanim propagandowym i głupim porównaniem, to jeszcze chyba z niego nie robi głupca (nic więcej, poza tym artykułem o Autorze nie wiem). Ot, wylazł z niego po prostu efekt demokratycznego, bandyckiego prania mózgu.

    Do "głupców" też trzeba pisać i z nimi rozmawiać (tu przykład moich przejść z tutejszą Belcią Łęcką - AnnaPK), szczególnie gdy są aktywni publicznie, żeby swoimi nieświadomymi głupotami nie zatruwali czytelników.
  • @Kmieć 08:38:35
    słuszna uwaga, współcześni kaci są gorsi od gangsterów, ponieważ nie mają hamulców. Mafia to przestrzega reguł...
  • @Kmieć 10:40:44
    Dziękuję bardzo za trzeźwość. Panu Gankowi również dziękuję, za pierwszy wpis.
  • Rozpoznanie spraw zostało ograniczone do spraw pilnych
    Stanowisko

    Dla was pilne jest wydanie wyroku na zlecenie, bez przyczyny, bez procesu, z naruszeniem warunków odpowiedzialności karnej, a dla mnie naprawienie tej szkody.
    Wydaliście nielegalny materialnie i procesowo wyrok.
    Nie ja mam się usprawiedliwiać z niestawiennictwa na pierwszej rozprawie głównej (nie na ogłoszeniu wyroku), tylko funkcjonariusze publiczni z omijania prawa i niedopełnienia obowiązków, w tym nierozpatrzenia wniosku o odroczenie rozprawy i skierowanie sprawy na posiedzenie w przedmiocie umorzenia postępowania ze względu na negatywne przesłanki procesowe.
    Dla was pilne jest wydanie bezprawnego wyroku, a dla mnie naprawienie szkody. Oszustwa sądowe pierwszej instancji nigdy nie będą prawomocne.
    Żądam pilnego przerwania terroru państwowego i naprawienia szkody, pod rygorem obciążenia was za naruszenie godności w związku z bezprawnym wyrokiem i naruszeniem prawa do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPCz).

    Pokrzywdzony
    Grzegorz Niedźwiecki

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031